Jeżeli nie jesteś Szwedem, albo nie mieszkasz w Szwecji, kliknij tu ,żeby zapoznać się z tłem tej strony internetowej.

Mam taką nadzieję, że następujące informacje przemówią do ciebie z otwartością, która nie ma celu zranienia kogokolwiek. Jest to wyraz troski o nasze dzieci i wnuki, która popycha mnie do tego, abym przedstawił prawdę tak, jak ja ją poznałem.

OSTRZEŻENIE!

Ta strona NIE JEST dla dzieci. Niektóre przedstawione tu materiały są zaczerpnięte z oficjalnej strony głównej organizacji homoseksualnej w Szwecji, RFSL, która jest hojnie opłacana z pieniędzy podatników. Ten materiał jest bardzo sprośny i delikatny w swojej naturze i jest tu pokazany z następujących powodów:

Jest to przykład tego, z czym Szwedzi muszą się godzić i co jest opłacane z naszych podatków. Jest to przykład i ostrzeżenie o tym, co może się stać z narodem, kiedy nieujarzmiona sodomia otrzymuje status uprzywilejowanego.

Celem jest pokazanie zaniepokojonym rodzicom stylu życia, przed którym powinni chronić swoje dzieci.

Dla zaniepokojonych ludzi ze służby zdrowia ilustruje ona dlaczego następna poważna epidemia przenoszona drogą seksualną już czeka u drzwi. Jak zobaczycie i zrozumiecie, różne formy praktyk analnych – w które angażuje się więcej niż dwie trzecie męskich homoseksualistów – mają dalekosiężne implikacje dla zdrowia publicznego.

Pamiętajcie o tym, że zdeprawowany styl życia – tak zdecydowanie i bezwstydnie promowany przez RFSL, nie tylko na ich stronie internetowej, ale również w ich materiałach propagandowych – jest czymś, co jest częścią programu nauczania w naszych szkołach publicznych. Zobaczycie jak rozlewa się ten brud i zaraza. Dla większości ludzi ten materiał RFSL jest niewątpliwie bardzo odrażający i obrzydliwy. Ale dla podatnych dzieci wśród nas, z których wiele zmaga się z problemami tożsamości seksualnej, kiedy wracają ze szkoły i wejdą na stronę internetową RFSL, dla nich ten materiał jest wyraźnie pornograficzny.

Jeżeli chcecie uniknąć całkiem odniesienia do materiałów RFSL, znajdziecie tu wystarczającą ilość informacji.

Ostatnie wiadomości:

Jednym z punktów programu podczas Festiwalu Wolności w Sztokholmie tego lata była dyskusja panelowa przywódców większości partii politycznych w naszym kraju. Jednym z tematów o szczególnym zainteresowaniu dla RFSL, ale nie w interesie Szwedów jako ogółu było to, czy młodzi chłopcy powinni być ubierani w spódniczki dziewczęce, kiedy rozpoczynają naukę w przedszkolu czy szkole podstawowej. Nie jest to zbieg okoliczności, że taki temat, w innym przypadku niepoważna sprawa do debaty dla liderów partii, jest bardzo bliska sercu RFSL. Ponieważ społeczeństwo homoseksualne dobrze wie, że ich homoseksualność zaczęła się typowo od pomieszania płci we wczesnym wieku. A poprzez wprowadzenie takiego programu na początku w szkole, podatni na to chłopcy mogą się sami stać homoseksualistami i dalej powiększać szeregi lobby homoseksualistów, z towarzyszącą temu coraz większą władzą, finansami i wpływem.

Wstęp

Nazywam się Ron Linden. Jestem obywatelem Szwecji z miasta Skane, najbardziej na południe wysuniętej prowincji naszego kraju. Uzyskałem stopień inżyniera na Uniwersytecie Chalmers w Gotteborgu w Szwecji, potem prowadziłem badania naukowe w Kalifornii, gdzie otrzymałem dyplom doktora w roku 1982 na Uniwersyecie Davis w Kalifornii. Od kilku lat moje badania były skoncentrowane na polu zupełnie innym niż Inżynieria. Moje ostatnie badania są poświęcone Naukom Zachowania się Człowieka. W szczególności badałem dziedzinę homoseksualizmu, jego korzeni i pochodzenia. To, do czego doszedłem było dla mnie zupełnym zaskoczeniem. Jest to przeciwieństwem powszechnie przyjmowanego przez większość ludzi wierzenia i często jest niezgodne z tym, co jest uważane za „politycznie poprawne” w naszych czasach. To mnie przemieniło z osoby obojętnej na to zagadnienie w osobę o nastawieniu homofobicznym (patrz uwaga poniżej). Zatrzymanie tej ważnej informacji dla siebie byłoby moralnie złe i pozbawiłoby rodziców i dziadków ważnej wiedzy o tym jak zapobiegać, żeby ich potomstwo nie stało się homoseksualne. Szczególnie ojcowie odgrywają bardzo ważną rolę w rozwijaniu męskości w ich chłopcach i przez to zapobiegają, żeby się nie stali homoseksualistami, kiedy ich synowie osiągają dojrzałość płciową. To, o czym będę mówił jest oparte wyłącznie na badaniach naukowych, studiowaniu tego tematu i raportach. Z wyjątkiem ostatniego odsyłacza z boku, nie jest to oparte na badaniach religijnych czy moralnym nastawieniu w tej sprawie. Będę kładł nacisk na homoseksualność wśród mężczyzn tam, gdzie początek i rozwój są dobrze udokumentowane. Lesbijskość wśród kobiet nie jest jeszcze tak dobrze poznana. Dlatego ta prezentacja jest przeznaczona dla rodziców i dziadków, a nie dla ludzi, którzy już rozwinęli swoją homoseksualność.

Jeszcze raz zwracam uwagę: Nie jest to dla ciebie, jeżeli już nabyłeś orientację homoseksualną.

Uwaga:

Są dwa rodzaje homofobii (strachu przed homoseksualnością). Pierwszy rodzaj to są ci, którzy boją się wpływu jaki propagowanie i popularyzacja homoseksualizmu w mediach będzie miał na nasze dzieci. Ten rodzaj homofobii dotyczy wielu ludzi w naszym kraju.

Drugi rodzaj homofobii to są ci, którzy boją się i czują się zagrożeni przez homomafię/homolobby. Zagrożenie może być różnego rodzaju. Niektórzy boją się, gdyż homomafia stwarza fizyczne zagrożenie dla nich i ich rodziny, jak to zobaczymy na przykładach. Inni boją się zagrożeń, które nie mają charakteru przemocy. Może to być obawa kaznodziejów, że mogą utracić wsparcie finansowe władzy (jeżeli nie otworzą się na członkostwo dla homoseksualistów i nie zaakceptują duchownych, którzy jak to zobaczymy są homoseksualistami). Albo może to być biznesmen, który boi się, że straci swoich klientów z powodu zastraszania przez homomafię. Mogą to też być fachowcy z różnych dziedzin życia, którzy boją się, że zostanie im przyczepiona etykietka homofobów przez grupy nacisku homoseksualnego w mediach.

Większość homofobów pierwszego rodzaju jest typowo również homofobami drugiego rodzaju, gdyż boją się przykrości, gdyby wyrazili swoje zdanie na jakimś publicznym spotkaniu. (Ludzie, którzy nie są homofobami pierwszego rodzaju są nazywani homofilami i jako tacy nie są nigdy homofobami drugiego rodzaju, ponieważ oczywiście nie są nigdy zagrożeni czy zawstydzani przez homomafię). Ludzie, którzy są homofobami obu rodzajów (jest ich dużo mniej) są to ci, którzy martwią się o wpływ propagandy homoseksualnej na nasze dzieci, jak również martwią się o swoje bezpieczeństwo i/lub karierę czy biznes, gdyż odważyli się wyrazić swój sprzeciw. Są oczywiście zaciemnione obszary pomiedzy byciem homofobem lub homofilem każdego rodzaju.

Nie dla dzieci

Również to, co będę prezentował nie jest odpowiednim materiałem do czytania dla dzieci. Zasady, o których będziecie czytać powinny być stosowane do waszych dzieci, ale sama informacja jest przeznaczona tylko dla ciebie, jako rodzica. Moja prezentacja jest podzielona na następujące części:

1. Która orientacja seksualna jest najbardziej pożądana dla twoich dzieci czy wnuków?

Bez prawidłowej informacji o homoseksualnym stylu życia i praktykach jakie temu towarzyszą nie będziecie w stanie zdecydować jak daleko chcecie się posuwać w promowaniu i rozwoju jednej z dwóch orientacji (homo czy hetero).

2. Jak możesz, w tych latach, kiedy kształtuje się dziecko, zakładać fundament dla orientacji seksualnej, który będzie się rozwijał, kiedy będzie osiągało dojrzałość seksualną?

3. Czy dziecko rodzi się homoseksualne czy heteroseksualne? Czy jest to sprawa genów?

SPIS TREŚCI

Wstęp i trzy części (mity) są podzielone na następujące podczęści (poprzez kliknięcie na którąś część podczęści wejdziesz bezpośrednio do tematu):

Wstęp

Referencje

Darmowa literatura

Podróż po Szwecji

Mit numer 1: Heteroseksualny i homoseksualny styl życia są tak samo uświęcone i pożądane

1. Przeciętna długość życia

2. Stosowanie nielegalnych narkotyków

3. Częstotliwość samobójstw

4. Częstotliwość pedofilii

5. Choroby przenoszone drogą płciową

6. Niewierność w stosunku do partnera

7. Społeczna i religijna akceptacja

8. Nienormalne koncentrowanie się na seksie

9. Problemy z odbytem

Mit numer 2: Nie możesz wpłynąć na to jaką orientację seksualną wybierze twoje dziecko, kiedy będzie dojrzewało seksualnie.

1. Przekonujące rezultaty ekstensywnych badań naukowych są zatajane przez homolobby

2. Raport z badania Biebera et al. ((ODNOŚNIK 4)

3. Jakie wnioski należy wyciągnąć

4. PARADA HAŃBY

5. Więcej o roli ojca

6. Wspólna rola obu rodziców

7. Ataki homolobby w USA przeciwko ludziom, którzy nie zgadzają się z ich podejściem

8. Ataki homolobby w Szwecji przeciwko ludziom, którzy nie zgadzają się z ich podejściem.

Mit numer 3: Orientacja seksualna jest dziedziczna. Jest to zapisane w genach.

1. Fałsz/bajka o wynikach badań przez homolobby

2. Kallman

3. Bailey-Pillard (1991)

4. Bailey-Dunne-Martin (2000)

5. Jeszcze inne sfałszowane badanie (Hamer. Hu. Magnusson i Pottatucci)

6. Bearman-Bruckner (2001)

7. Simon LeVay (1991)

8. Hipoteza prenatalno Hormonalna

9.Trend w ostatnich “badaniach” Homoseksualizmu

Wstęp

Odnośniki

W tej prezentacji będę się odnosił do trzech typów odsyłaczy.

Typ 1. Aby utrzymywać główną prezentację w granicach umieściłem niektóre materiały źródłowe w linkach, które znajdziesz po lewej stronie menu. Kiedy zobaczysz podkreślony numer (na przykład Nr 1), to znajdziesz dodatkową informację na ten temat albo poprzez kliknięcie na ten link, albo przejście do lewej strony i kliknięcie tam na ten sam numer.

Typ 2. Korzystałem z materiału w kilku książkach, jako źródła dla tej prezentacji. Odsyłacze do tych książek ukazują się jako „REF” ((Duże litery), po nich występuje numer, a potem numer strony w książce, gdzie możesz znaleźć tę informację. Większość z tych książek z kolei ma wiele swoich własnych odsyłaczy.

Typ 3. Niektóre z materiałów źródłowych, które uważam za szczególnie znaczące, oznaczam jako „ref” (małe litery), a po nich jest numer. Stosuję również ten typ odnośnika do szczególnych stron w internecie. Niektóre z tych odnośników, a szczególnie strony RFSL mają nawyk znikania, kiedy ich materiał dostanie się do gorącej wody. Tak więc nie wiem czy dany link jest aktualny (np. jest jeszcze na tej stronie) i dlatego „zamroziłem” tę stronę w czasie dla ciebie. Ale materiał, który włączyłem, był umieszczony na tej stronie w marcu 2007. Wszystkie odsyłacze tego typu (typ 3) mają bezpośredni link, jeżeli tylko klikniesz na ich numer odsyłacza. Zestawienie wszystkich trzech typów odnośników („Nr,” „REF” i „ref”) znajdziesz klikając na link u dołu po lewej stronie.

Powrót do spisu treści

Darmowa literatura

Jeżeli jesteś rodzicem czy dziadkiem, z dzieckiem (czy wnukiem) poniżej 16 roku życia, możesz otrzymać niektóre z tych materiałów bezpłatnie. Ten materiał można znaleźć klikając na link nazwany „Darmowa literatura” na dole kolumny menu, albo pod „Contact” u góry na poziomym spisie.

Cała darmowa literatura jest w języku angielskim. Jeżeli jakiś materiał nie będzie dla ciebie dostępny bezpłatnie, możesz go kupić pod (na przykład) www.amazon.com.

Kontakt

Możesz również kontaktować się ze mną listownie pod adresem:

Ron Linden

Kungsgatan 12

211 49 Malmo

Sweden

Powrót do spisu treści

Podróż przez Szwecję

Planujemy odwiedzić wiele miast w Szwecji, gdzie udostępnimy naszą darmową literaturę. Nasz program wizyty możesz zobaczyć kilkając link zatytułowany „Tour through Sweden) na spisie u góry strony. Umieścimy również ogłoszenie w lokalnej prasie, kiedy przyjedziemy do waszego miasta. Ale czasami lokalna gazeta może nie przyjąć naszego ogłoszenia, bo my mówimy o informacji, której sympatyzujący z RFSL nie chcą dopuścić do rodziców i dziadków.

Poprawiona notatka: Podróż ta miała miejsce w roku 2005 ale nie będzie dokończona z powodu powtarzających się zagrożeń przez homomafię w naszym kraju. Więcej informacji o tej wizycie zobacz klikając link u góry strony zatytułowany „homolobby czy homomafia?”

Powrót do spisu treści

Przejdźmy teraz do mitu nr. 1.

Mit numer 1: Heteroseksualny i homoseksualny styl życia są tak samo pożądane

Dlaczego konieczne jest, abyśmy przyjrzeli się przeważającym aktom homoseksualnym?

W swojej książce „After the Ball: Jak Ameryka pokona swój strach przed gejami w latach 90tych” (New York Penguin, 1089) – która stała się de fakto biblią propagandy homoseksualnej – geniusz marketingu Kirk and Madsen pisze (strona 146):

Kiedy jesteś inny i ludzie cię nienawidzą za to, oto co masz zrobić: najpierw włóż stopę w drzwi, poprzez upodobnienie się do nich jak najbardziej; potem i tylko potem – kiedy twoja jedna mała różnica zostanie ostatecznie zaakceptowana – możesz zacząć wciągać twoje inne szczegóły jeden po drugim. Wbijaj klin od cienkiego końca najpierw. Jak mówi przysłowie, pozwól wielbłądowi wsunąć nos pod namiot, a wkrótce przejdzie za nim całe ciało.”

Kontynuują dalej (strona 155):

Mamy na myśli przemianę emocji, myśli i woli przeciętnego Amerykanina, poprzez planowany psychologiczny atak, w formie propagandy podawanej narodowi za pośrednictwem mediów. Mamy na myśli obalenie mechanizmu uprzedzenia w stosunku do nas – wykorzystując ten sam proces, który spowodował, że Ameryka nas nienawidzi, żeby obrócić ich nienawiść w gorące uznanie – czy im się to podoba czy nie.”

A Kirk i Madsen wyjaśniają dalej (strona 155-156).

W przekształcaniu naśladujemy naturalny proces stereotypowego uczenia się, z następującym skutkiem: bierzemy dobre uczucia fanatyka dotyczące dobrych chłopców i doczepiamy je do etykietki ‘gej’ i albo je osłabiamy albo w końcu zastępujemy jego złe uczucia w stosunku do tej etykietki i poprzedniego stereotypu …podczas gdy celem jest pokazanie, że ten fanatyk jest odrzucany przez tłum za jego uprzedzenie do gejów, w ‘przekształcaniu’ celem jest pokazanie, że jego społeczeństwo ma dobre relacje z gejami. Powtarzam, że trudno jest przeciętnemu człowiekowi, który z natury i przygotowania prawie zawsze odczuwa to, co widzi w odczuciach swoich kolegów, aby nie zareagował w sposób......... na dostatecznie obliczone ogłoszenie.”

Jeżeli chodzi o prawdziwość tych ogłoszeń, Kirk i Madsen oświadczają (strona 154):

Nie ma znaczenia to, że te ogłoszenia są kłamstwem. Nie dla nas, gdyż my używamy ich dla etycznie dobrego celu, aby przeciwstawić się stereotypom, które są tak samo kłamstwami w każdym calu i są o wiele gorsze.”

No więc, tutaj w Szwecji wielbłąd jest już cały w środku naszego namiotu. Tutaj te kłamstwa w dużym stopniu zostały już połknięte przez łatwowiernych Szwedów. Tutaj RFSL już „wprowadziło wszystkie szczegóły jeden po drugim.” Tylko poprzez rozpoznanie ich ty, (jako rodzic) będziesz motywowany, aby chronić swoje dziecko przed takim stylem życia. Tylko wtedy, jeżeli uświadomisz sobie, że „ te ogłoszenia są kłamstwem” będziesz się starał znaleźć potrzebne narzędzia, aby zapobiec rozwojowi homoseksualizmu w twoim dziecku.

Tak więc porównajmy te dwa style życia. Ale najpierw ustalmy, że – pomimo wszystkich kłamliwych ogłoszeń pochodzących od RFSL i tych, którzy ich wspierają – homoseksualiści i heteroseksualiści mają taką samą wartość. Wszyscy ludzie mają taką samą wartość. Wszyscy powinniśmy się z tym zgodzić. Jednak, kiedy mówimy o tym jaka jest pożądana orientacja seksualna zarówno indywidualnych osób jak i całego społeczeństwa, to opinie się różnią. Są tacy, którzy twierdzą, że homoseksualny styl życia, z jego brakiem tabu i wolnością w uprawianiu każdego rodzaju seksu jest bardziej pożądanym stylem życia. Ale są też tacy, którzy wierzą, że heteroseksualny styl życia powinien być preferowany zarówno z punktu widzenia indywidualnych osób, jak i społeczeństwa.

Dlatego porównajmy te dwa style życia, abyś ty, jako rodzic mógł sam zdecydować który uważasz za pożądany u twojego potomstwa i abyś mógł podjąć odpowiednie działanie. Ponieważ mówimy o tym co ty, jako rodzic uważasz za pożądane, to dotkniemy tylko tego, co jest najlepsze dla twojego potomstwa, a nie będziemy się zajmować wpływem na społeczeństwo ogólnie (np. kosztów leczenia chorób przenoszonych drogą płciową, kosztów jakie ponosi społeczeństwo na leczenie nadużywania narkotyków, jak cierpią na tym inne badania naukowe, gdyż brakuje na nie środków z powodu intensywnej koncentracji na AIDS itp.). Porównanie tych dwóch stylów pokazuje co następuje:

Wiele z tych kategorii jest wzajemnie zależnych. Na przykład: nadużywanie narkotyków, samobójstwa i choroby przenoszone drogą płciową, to wszystko wpływa na przeciętną długość życia. A w pewnych kręgach społecznych i religijnych (z niską akceptacją homoseksualnego stylu życia), częstotliwość popełnianych samobójstw wśród już określonych homoseksualistów może być wyższa, co z kolei jest kompensowane przez dużo mniejszy procent homoseksualistów. Inaczej mówiąc: Absolutna ilość samobójstw w takiej kulturze jest prawdopodobnie niższa. Ale kiedy człowiek staje się homoseksualistą, on/ona jest bardziej skłonna do popełnienia samobójstwa. Musimy też pamiętać, że mówimy o średniej statystycznej. Innymi słowy: o prawdopodobieństwie takiego wyniku. Na przykład, są mężczyźni homoseksualiści, którzy nie mają STD, podczas gdy heteroseksualni mężczyźni mają ich wiele.

Podstawowym problemem z męskim homoseksualnym stylem życia – oprócz aspektów moralności i niewierności – są różne formy seksu analnego. Jest to centralna sprawa dla ich stylu życia, co jest wykazane przez skupianie się na „Podręczniku Analnym” (ref. 13) na oficjalnej stronie internetowej RFSL. Około dwie trzecie wszystkich męskich homoseksualistów angażuje się w różne formy stosunków i aktywności analnych . Z tej praktyki wynika wiele chorób i związanych z tym problemów. Następna epidemia dla ludzkości tylko czeka na ujawnienie się.

Przyjrzyjmy się teraz bliżej każdej z tych 9 dziedzin porównań.

Powrót do spisu treści

1.Średnia długość życia.

Wiek 75 lat w tabeli dotyczący mężczyzn heteroseksualnych jest właściwie oparty na statystykach z USA dla wszystkich mężczyzn. Nie udało mi się zdobyć żadnych bezpośrednich statystyk dla mężczyzn homoseksualnych, prawdopodobnie z powodu historycznego problemu klasyfikowania mężczyzn jak homoseksualnych ze względu na piętno, jakie było związane z takim stylem życia. Jednak, znalazłem oddzielne źródła, które mówią o krótszym o 20 lat okresie życia mężczyzn homoseksualnych: ref.1 (Psychological Report (2005; 96:693-697) i ref.2 (1997; (International Journal of Epidemiology 1997; (Międzynarodowy Raport Epidemiologiczny) Tom 26, 657-61) i oba są wymienione w ref.3. Jeszcze inne badanie potwierdza, że długość życia gejów jest o 20 lat krótsza).

Powrót do spisu treści

2.Używanie nielegalnych narkotyków.

Wystarczy otworzyć stronę internetową RFSL aby sobie uświadomić jak powszechne jest używanie nielegalnych narkotyków wśród homoseksualistów. Jeżeli jest jakaś organizacja w naszym kraju, którą by można uznać za reprezentatywną dla środowiska homoseksualistów, to musi to być RFSL. Właściwie jest to organizacja, która regularnie otrzymuje hojne kwoty z pieniędzy podatników od naszego rządu na finansowanie takiej działalności jak ich strona internetowa i różne inne programy rekrutacyjne. Spójrzmy na ich stronę tutaj (ref.4). Tu możecie sami zobaczyć listę powszechnie znanych nielegalnych narkotyków z opisem jak stosować dany narkotyk. Weźmy na przykład Ecstasy (Nawiasem mówiąc, oni przekręcili słowo Ecstasy), który jest dominującym narkotykiem na towarzyskiej scenie homoseksualistów. Podany przez nich sposób użycia jest taki: „Pij regularnie wodę, ale nie więcej niż pół litra w ciągu godziny.” Potem podają inne zalecenia jak stosować amfetaminę, kokainę, crystal meth, GBH, LSD i tak dalej. Sprawdzałem strony internetowe wielu innych organizacji w naszym kraju – Państwową Organizację Motocyklistów. Szwedzkie Towarzystwo Ochrony Zwierząt i wiele, wiele innych organizacji – ale ani jedna z nich nie podawała swoich członkom przepisów jak stosować nielegalne narkotyki. Dlatego oczywiste pytanie jest takie: dlaczego jest tak mocne powiązanie pomiędzy nielegalnymi narkotykami, a homoseksualnym stylem życia?”

Odpowiedź znajdujemy na innych stronach RFSL. Muszę przyznać, że wahałem się przed zamieszczeniem tego materiału. Jest to rzeczywiście odrażające dla większości normalnych ludzi.. Ale w gruncie rzeczy, jest to strona RFSL i ona lepiej wyjaśnia niż słowa, dlaczego nielegalne narkotyki są tak dominujące. Tutaj na tej stronie RFSL (ref.5) oni piszą:

Lizanie tyłka – oblizywanie

Dla nie wprowadzonego jeszcze uczestnika, spotkanie pomiędzy językiem i odbytem jest tajemnicą, bolesną i nawet odrażającą. Jednak dla doświadczonego uczestnika jest to niebo na ziemi. Jedną z ulubionych pozycji wśród oblizujących jest to, kiedy jeden z nich siedzi pochylony nad twarzą tego drugiego i rozchyla pośladki. W ten sposób oblizujący może dotrzeć swoim językiem wszędzie.”

Innymi słowy: „dla nowicjusza jest to odrażające, ale dla doświadczonego uczestnika jest to jak niebo na ziemi”. I sam fakt – że jest to odrażające dla nowicjusza – wyjaśnia dlaczego nielegalne narkotyki są stosowane dla ułatwienia tej praktyki. To samo dotyczy wielu innych praktyk, w które angażują się homoseksualiści ( na przykład tak zwane „piąstkowanie” itp.). Jest powszechnie wiadomo, że starsi mężczyźni bardzo lubią wprowadzać młodych mężczyzn i chłopców w „tajemnice” różnych praktyk seksualnych. Tak jak nasz sędzia sądu najwyższego Leif Thorson szukał i płacił za usługi homoseksualne młodemu 20 letniemu chłopcu w Sztokholmie (Nr 1). Podłe i zdeprawowane akty z wczoraj nie wystarczą dzisiaj.

Powrót do spisu treści

3. Częstotliwość popełniania samobójstw.

Wiemy, że procent samobójstw wynosi 17.6 na 100.000 obywateli w ciągu roku (4-5 razy wyższy wśród mężczyzn niż wśród kobiet). Zupełnie zrozumiałe jest to, że nie ma właściwych statystyk na temat częstotliwości samobójstw wśród homoseksualistów. Wiele samobójstw ma miejsce wśród młodych ludzi, którzy się zmagają z rodzącą się homoseksualnością, ponieważ (tragicznie) nigdy nie otrzymali pomocy i możliwości, aby rozwinąć męskość. Trudno jest poznać prawdziwe przyczyny samobójstw wśród takich młodzieńców. Były jednak prowadzone badania naukowe na temat nieudanych prób samobójczych, gdzie dana osoba przeżyła (oczywiście) i tam można było ustalić przyczynę (ref.6); „Zależność pomiędzy ryzykiem samobójstwa a orientacją seksualną: rezultaty badania opartego na badaniu społecznym”). Wszystkie te badania wyraźnie wskazują na o wiele większy odsetek prób samobójczych wśród homoseksualnych mężczyzn i młodzieńców. Niektóre z przyczyn tego urazu emocjonalnego, towarzyszącego samobójstwom wśród homoseksualistów są następujące:

1. Kiedy „pro-homoseksualny” chłopiec wchodzi w wiek dojrzewania, to już

doświadczył wiele odrzucenia przez swoich męskich rówieśników. W latach formowania się często odczuwał, że nie jest taki jak inni chłopcy. To już powodowało emocjonalne urazy dla niego. Pilnie potrzebuje pomocy innego mężczyzny (albo mężczyzn), aby potwierdzili w nim jego męskość. Zamiast tego, często otrzymuje propagandę RFSL, która ciągnie go coraz głębiej w homoseksualny styl życia.

2. Jeżeli wtedy „wyjdzie” jako homoseksualista, to często doświadcza dalszej pogardy i

odrzucenia od wielu ludzi. Może nawet zostać odrzucony przez członka własnej rodziny.

Nawet wielu członków kościoła niestety nie wie jak mu udzielić właściwej pomocy. Ale

nawet przy całkowitej akceptacji, większość homoseksualnych mężczyzn nigdy nie będzie

szczęśliwymi, gdyż czują głęboko wewnątrz, że coś jest nienaturalne i złe.

3. Gdy wtedy wchodzi dalej w homoseksualny styl życia, stwierdza, że to nigdy nie

prowadzi do prawdziwej satysfakcji.. Ponieważ jest to przeciwne jego naturze, to nigdy nie będzie miał emocjonalnej satysfakcji. A kiedy to, co było wczoraj nie może go zaspokoić dzisiaj, typowe jest to, iż będzie posuwał się coraz bardziej w zdeprawowane akty i będzie się czuł jeszcze bardziej nieusatysfakcjonowany.

Jest takie kłamstwo promowane przez propagandę, że pełna i nieograniczona tolerancja i

akceptacja będzie prowadzić do mniejszej ilości samobójstw. Może tak być, że odsetek (czy częstotliwość) może się trochę zmniejszyć. Ale to również prowadzi do tego, że dużo więcej chłopców rozwinie się w kierunku homoseksualnym. Rodzice dojdą do wniosku, że jest to całkiem normalne i naturalne i nie będą robić tego co powinni, aby temu zapobiec. I chociaż częstotliwość może się trochę zmniejszyć, to fakt, że wielu więcej zostanie wciągniętych w homoseksualny styl życia oznacza, że ogólna liczba samobójstw się zwiększy.

W tym kontekście chcę trochę lepiej omówić bardziej prawidłowe podejście do homoseksualistów poprzez okazanie im troski i miłości. Ze wszystkich Emaili, które otrzymałem od moich ziomków, poprzez kontakty na tej stronie, jeden pan (Okazuje się, że chrześcijanin) napisał do mnie tak: „Czy to nie jest problemem (z chrześcijańskiego punktu widzenia) że ci, którzy najbardziej ucierpieli poprzez nieszczęśliwe wychowanie (tj. brak ojca) będą również tymi, którzy najbardziej ucierpią z powodu największego narażenia na rozwój w kierunku homoseksualnym. Pytanie jak pomóc okazywać chrześcijańską miłość osobie homoseksualnej jest bardzo trudne.”

Jest oczywiste co miał na myśli autor tego listu. Kiedy młodzieniec okazuje prehomoseksualne tendencje, a wiemy (albo mamy powody aby tak wierzyć), że ma to korzenie w niewłaściwym wychowaniu, to czy nie powinniśmy zgodzić się na ten styl życia i sprawić, żeby jemu (czy jej) było łatwiej zaakceptować ten homoseksualny styl. W tym, co napisał autor są dwie sprawy: a) Nasza postawa i b) uczciwość we wszystkim.

a) Nasza postawa

Odpowiedź (mój punkt widzenia) ma wiele wspólnego z tym czy wierzę w to, że homoseksualność jest czymś, co zostało odziedziczone (zostało przekazane w genach) i dlatego nic na to nie można poradzić. Wielu ludzi (prawdopodobnie większość w krajach zachodnich), którzy kupili taką dezinformację – z takim powodzeniem promowaną przez lobby homoseksualistów – wierzy, że wyrażą miłość i troskę poprzez ułatwienie i wspieranie homoseksualnego stylu życia. Ale ci wśród nas, którzy nie akceptują homoseksualizmu jako coś odziedziczonego i z czym już nic nie można zrobić mają inną odpowiedź. Jeżeli sobie uświadomimy, że rzeczywiście można temu przede wszystkim zapobiec, albo nawet „naprawić” kiedy już zostanie rozwinięte, to nasze podejście i działanie będzie zupełnie inne. Nie jest to już pytanie o okazanie litości dla nieszczęsnych homoseksualistów, ale mocne i prawdziwe współczucie, aby zapobiegać rozwijaniu tego w małym chłopcu czy dziewczynce, a (jeżeli już się rozwinęło) to pomóc takiej osobie unikać sideł zdeprawowanego stylu życia.

Ta myśl jest dobrze przedstawiona w e wzruszającej historii o Randym” w książce Chucka Colsona pod tytułem „Dobre Życie.” Za pozwoleniem Prisno Fellowship ten rozdział (zatytułowany „Moralność i Naturalny Porządek) został przetłumaczony na język Szwedzki i jest dostępny na życzenie. Zobacz boczny spis pod tytułem „Darmowa literatura” gdyż tam jest podana informacja jak to można zamówić. Jeżeli znasz angielski, to usilnie zalecam, abyś sobie kupił tę książkę („ The Good Life” napisaną przez Chucka Colsona założyciela i prezesa odnoszącej sukcesy organizacji Prison Fellowship).

Oto do czego to wszystko zmierza: Wierzysz czy nie wierzysz, że homoseksualność jest czymś, czemu można przede wszystkim zapobiec i „naprawić” jeżeli już się rozwinęła? Na ten temat napisałem Mit 2 i Mit 3 poniżej, aby ci pomóc zrozumieć dlaczego można temu naprawdę zapobiec. Również dlaczego jest to tak ważne dla lobby homoseksualnego, żeby taka informacja była przed tobą zakryta.

b) Uczciwość w tym wszystkim

Prawda, że to nie jest fair, żeby niektórzy chłopcy mieli wspaniałe wychowanie z ojcem (albo innym bliskim mężczyzną), który dał im konieczną afirmację w rozwoju męskości, podczas gdy innym chłopcom tragicznie brakowało takiego wzorcowego modelu. Niektórzy biedni chłopcy są nawet molestowani w dzieciństwie, co pozostawia straszne blizny na całe życie. Ta tragiczna sytuacja powinna inspirować troskliwych dorosłych, a szczególnie mężczyzn, aby przyjąć nieszczęśliwego chłopca „pod swoje skrzydła” i dać mu wsparcie emocjonalne, którego taki chłopiec rozpaczliwie potrzebuje od mężczyzny. Ale żeby to zrobić, najpierw musisz zrozumieć, że ty możesz coś zmienić. Możesz rzeczywiście zapobiec rozwojowi homoseksualizmu w dziecku. Nie okazanie troski i próby zapobiegania temu pod fałszywym pretekstem, że niektóre dzieci są genetycznie zaprogramowane, aby się stały homoseksualistami, jest największą tragedią w naszym kraju dzisiaj. To się musi zmienić, aby przeciwdziałać dezinformacji rozszerzanej przez takie grupy jak RFSL. Oni chcą, aby ich szeregi były wypełnione i często również mają wielką ilość sympatyzujących członków z rodziny dziecka i ich przyjaciół. Ilość oznacza wpływ i siłę.

Powrót do spisu treści

4.Częstotliwość pedofilii.

Większość ludzi uświadamia sobie intuicyjnie, że częstotliwość pedofilii jest większa wśród homoseksualistów niż wśród mężczyzn heteroseksualnych. Całkowita ilość pedofilii jest oczywiście wyższa wśród heteroseksualnych mężczyzn – a potem wśród dziewczyn. Ale częstotliwość jest dużo wyższa wśród homoseksualnych mężczyzn co najmniej 3 razy a może nawet 10 czy więcej. Ponieważ pedofilia jest nadal nielegalna, to podczas wyjaśniania przestępstwa bardzo trudno jest ustalić czy przestępca jest homoseksualny czy heteroseksualny. Homoseksualny przestępca najczęściej próbuje ukryć swoją prawdziwą orientację seksualną. Możemy jednak spojrzeć na ten rodzaj pedofilii, z którym mamy do czynienia i wyciągnąć logiczne wnioski, Molestowanie dzieci jest prawie zawsze dokonywane przez mężczyzn. Kobiety jakoś wydają się nie cierpieć tak bardzo na ten rodzaj dewiacji. Kiedy kobiety molestują, a to się zdarza, media wydają się bardziej zainteresowane aspektem zwiedzenia niż okropnością gwałtu jako takiego.

Kiedy jest molestowany chłopiec przez mężczyznę, sam akt jest natury homoseksualnej bez względu na to czy przestępca zostanie zidentyfikowany jako homoseksualista. Pomyślcie tylko o tych wszystkich księżach katolickich, którzy molestowali chłopców. Oczywiście to było dokonywane przez kogoś ze skłonnościami homoseksualnymi, nawet chociaż ksiądz nigdy się nie przyznał, że jest homoseksualistą. Tak samo molestowanie prawie wszystkich dziewczyn jest przestępstwem dokonywanym przez heteroseksualnych pedofilów.

Dlatego widać, że stosunek molestowania chłopców do molestowania dziewczyn powinien nam dać jakiś obraz sytuacji. Na pewno molestowanie chłopców przez mężczyzn może być trochę mniej nagłaśniane niż molestowanie dziewczyn przez mężczyzn. Należy też zwrócić uwagę, że są również biseksualni molestujący, którzy szukają zarówno chłopców jak i dziewcząt. Statystyki pokazują, że molestowanie chłopców nie jest dużo mniejsze niż molestowanie dziewczyn, chociaż jest między 25 do 50 razy więcej heteroseksualnych mężczyzn niż homoseksualnych w ogólnej liczbie ludności.

Nawet politycznie poprawne liberalne media takie jak Los Angeles Times musiały to przyznać. 25-26 sierpnia 1985 napisali oni o badaniu opinii publicznej wśród 2,625 dorosłych osób w USA. Pełne 27% kobiet i 16% mężczyzn przyznało, że byli molestowani jako dzieci. Innymi słowy, tylko około 1.7 raz (=27/16) więcej dziewczyn było molestowanych. Ponieważ 25/1.7= 14.7, a 50/1= 29.4, to wynika z tego, że homoseksualni mężczyźni są około 14.7 do 29.4 razy bardziej podatni na to, żeby się stać pedofilami niż mężczyźni heteroseksualni. Taka powierzchowna analiza jest oparta na założeniu, że wszyscy molestujący to byli mężczyźni. Jednak w badaniu prowadzonym przez LA Times 7% dziewczyn było molestowanych przez kobiety jak również 7% chłopców było molestowanych przez kobiety. Tak więc mężczyźni molestujący stanowili 93% ,a nie jak poprzednio przyjmowano 100% w ogólnej liczbie molestujących. Przez tę „poprawkę” stwierdzili, że 4 na każde 10 molestowań, które były przedmiotem badań było popełnionych przez homoseksualistów. Tak więc 40% podzielone przez 2-4% homoseksualistów wśród ogólnej liczby ludności pokazuje, że około 10(=40/4) do 20 (=40/2) razy więcej homoseksualistów jest pedofilami niż mężczyzn heteroseksualnych. Jest to porównywalne z „niepoprawionymi” cyframi podanymi wyżej czyli (14.7 do 29.4 razy bardziej prawdopodobne). Poprzez kliknięcie Mit1-1 uzyskasz dostęp do tych materiałów i wielu innych badań na ten temat.

Należy zwrócić uwagę na jedną rzecz. Wiele statystyk w poprzednich badaniach było opartych na danych zebranych zanim nastąpił wybuch homoseksualizmu spowodowany popularyzacją tego stylu życia przez media. Dzisiaj procent homoseksualistów może być dużo wyższy niż historyczny poziom 2%-4% ogólnej liczby ludności. Dlatego, jeżeli – jako przykład – obecny procent wynosi pomiędzy 4% i 8% i jest zastosowany do tych samych danych, to wyniki są obniżone przez czynnik 2 od 10-20 razy do 5-10 razy wyższe jest prawdopodobieństwo pedofilii wśród homoseksualnych mężczyzn. Ale takie obliczenia są oczywiście artyfaktem. Ponieważ, kiedy procent homoseksualistów wśród ogólnej liczby ludzi zwiększa się, tak też zwiększa się ogólna liczba przestępstw pedofilii popełnianych przez homoseksualistów. Dlatego prawdopodobieństwo będzie zawsze pomiędzy 10-20 razy wyższe, że homoseksualny mężczyzna jest pedofilem niż heteroseksualny.

Widać z tych liczb, że większość homoseksualistów nie jest oczywiście pedofilami. Bycie częścią grupy o takiej podwyższonej częstotliwości pedofilii jest (całkiem zrozumiale) często niepokojącym dla homoseksualistów, którzy nie są pedofilami. Jest to bardzo podobne do sytuacji ze „Stowarzyszeniem Miłości Mężczyzn-Chłopców Północnej Ameryki” (NAMBLA), co jest kłopotliwe dla wielu homoseksualistów, którzy nie są pedofilami. Jednak akceptacja pedofilii powoli zdobywa coraz szerszą akceptację w naszym chylącym się ku upadkowi społeczeństwie. Niedługo zobaczymy, że NAMBLA nie będzie już zakłopotaniem i wstydem.

Zobaczmy teraz niektóre przykłady, a potem przedstawię moją własną analizę statystyczną opartą na ekstensywnych i interesujących danych.

4:1. W oświadczeniu na swojej stronie RFSL wyrażają oni podziw dla starszych mężczyzn, którzy uprawiają seks z młodymi chłopcami. Piszą tak: „W starożytnej Grecji miłość pomiędzy starszymi mężczyznami i chłopcami była bardzo ceniona”. Jeżeli chcesz uzyskać dalsze informacje, kilknij tutaj (Nr2)

4:2. Nie jest tajemnicą, że Tajlandia – ze swoją niesławną prostytucją dziecięcą – jest tak popularnym miejscem podróżowania wśród homoseksualnych mężczyzn. Na tej stronie informacyjnej (ref.8) – skierowanej do homoseksualnych mężczyzn – czytamy dlaczego ten kraj jest tak popularny. Oto krótki fragment:

Dotyczy sceny gejowskiej.

Chcemy i zamierzamy uczynić twoją wizytę w naszej społeczności gejów jak najbardziej szczęśliwą. Wielu gości zna już dobrze życie gejów w Phuket, ale dla tych, którzy są tu nowi chcemy się podzielić kilkoma myślami.

Prosimy pamiętać, że mężczyźni Tajowie, których spotkasz w barach, są to pracujący mężczyźni, a twoja satysfakcja i szczęście jest ich dochodem. Jeżeli rozmawiasz z mężczyzną przez chwilę w barze, kup mu drinka, zostaw mu napiwek albo oba.

Tak jak wszędzie znajdziesz różnych Tajów: męskich, niewieścich, męskich chłopców, niewieścich chłopców i kobiecych chopców. Nie bądź zdziwiony, że niektórzy z tych męskich Tajów, którzy pójdą z turystą gejem są bezpośredni… (komentarz): Są oni nazwani mężczyznami Tajami nawet chociaż wielu z nich są to jeszcze chłopcy).

Patong ma bary z występami kabaretowymi, chłopcami gotowymi do świadczenia usług seksualnych, pokazami seksu. Prawie wszystkie bary i restauracje mają Tajów, którzy są gotowi pójść z gościem. Jeżeli podoba ci się Taj, dowiedz się od kapitana albo właściciela czy mówi po angielsku. Zawsze najlepiej jest mówić otwarcie z Tajem i właścicielem baru. Dowiedz się co ten Taj lubi a czego nie lubi. Dowiedz się również czy spędzi z tobą noc czy tylko jakiś krótki czas. Jeżeli tego nie ustalisz wcześniej to możesz później być zmieszany czy rozczarowany. Jest ustalona opłata, która nie podlega negocjacji, którą trzeba uiścić w barze, jeżeli chcesz zabrać mężczyznę Taja pracującego w tym barze. Może być jakaś elastyczność jeżeli chodzi i zapłatę dla Taja. Może to obejmować tylko seks, pozostanie przez noc, albo może będziesz miał towarzystwo przez całe wakacje. Pamiętaj, że on ma przyjaciół i rodzinę i będzie potrzebował również trochę czasu na swoje codzienne życie. Zapłata może być dokonana na końcu twojej przygody, ale mądrzejsze jest płacenie w trakcie…

Różni Tajowie, których spotkasz tutaj mają tak jak wszyscy inni mężczyźni różne intencje, kiedy szukają z tobą kontaktu. Szukają kontaktu dla: miłości, przyjemności seksu, pieniędzy na życie albo połączenia tego wszystkiego.

My jako zachodni gejowie jesteśmy normalnie przyzwyczajeni do szukania kontaktów seksualnych dla przyjemności seksu, albo jako część poszukiwania miłości, ale nie jesteśmy bardzo przyzwyczajeni do tego, że może chodzić o pieniądze. Tutaj to jest realne. I bez względu na to czy chcesz być cząstką tego czy nie, prawdopodobnie twój pobyt będzie łatwiejszy tutaj w środowisku gejów, jeżeli będziesz świadomy tego od samego początku…

Mam nadzieję, że będziesz tutaj miał naprawdę miły czas i że nasze rady pomogą w tym, że będzie jeszcze lepszy”

W dodatku, kiedy Tsunami uderzyło na Tajlandię, społeczeństwo gejów zostało zmuszone do odłożenia w czasie wielkiego festiwalu gejów w Phuket, ku wielkiemu rozczarowaniu wielu z naszych gejów. Zostało to ogłoszone z wielkim żalem na stronie RFSL.

4:3. Holandia i Belgia są to kraje znane z tego, że ciągle obniżają „wiek zgody” pomiędzy dorosłymi i dziećmi (Obecnie jest to 12 lat). Dlatego nie było to niespodzianką, że Bo Svensson – sędzia Sądu Najwyższego Szwecji i wyraźny obrońca tego handlu seksem – bierze wzór z Belgijskiego systemu sądowniczego. Omawiał to w wywiadzie, gdzie bronił swojego kolegi w naszym Sądzie Najwyższym, Leifa Thorssona, który kupował seks od młodego chłopca w Sztokholmie. (Nr 1).

4:4. Ostatnio Journal of Homosexuaity opublikował specjalne wydanie swojej publikacji poświęcone na „debatę o pedofilii.” Publicysta, John DeCecco jest również w radzie wydawniczej „Paedika: Journal of Paedophilia”, duńskiej publikacji, która wspiera „badania pedofilii” w tym celu, żeby sprawić, aby pedofilia była bardziej akceptowana w społeczeństwie. To specjalne wydanie odzwierciedla podstawowy, wpływowy i rosnący segment homoseksualnego społeczeństwa, które ani się nie kryje, ani nie potępia pedofilii. (REF.1 strona 63)

Lobby homoseksualistów lubi podkreślać, że w społeczeństwie jest więcej heteroseksualistów niż homoseksualistów. I jeżeli mówimy o ogólnej liczbie takich przestępstw to jest to oczywiście prawda, a łatwowierna publiczność to przyjmuje. Ale jeżeli popatrzymy na stosunek (czy częstotliwość) pedofilii, to pedofilia homoseksualistów jest o wiele bardziej powszechna. Stosunek ten wynosi prawdopodobnie około dziesięć.

Powodem tej znacznej różnicy w wynikach poszczególnych badań jest – jak już wcześniej podano to – że trudno jest ustalić dokładne liczby w danych bazowych. To może spowodować, że niektórzy ludzie niewłaściwie ocenią tę całą sprawę poważnie zwiększającej się częstotliwości pedofilii wśród Homoseksualnych mężczyzn. Ale wszystkie badania mają ten sam trend.

Są też niektóre badania po dolnej stronie tego współczynnika 10. Jedno z takich badań (REF.1 str. 64-65 i ref.9) wykazało, że jest 36 razy więcej mężczyzn heteroseksualnych niż homoseksualnych. Jednak ilość heteroseksualnych molestowań była „tylko” 11 razy wyższa niż homoseksualnych. Tak więc było tylko około 3 razy większe prawdopodobieństwo (=36/11), że homoseksualny mężczyzna stanie się pedofilem, niż heteroseksualny. Jeszcze inne wyniki badań z 1988 roku zostały opublikowane w „Psychiatrycznym Czasopiśmie Uniwersytetu w Ottawie” przez Bradford, Bloomberg i Bourget (ref.10) Stwierdzili oni, że pomiędzy 19% i 33% wszystkich wykrytych przypadków pedofilii było dokonanych przez homoseksualistów. Jeżeli 3% wszystkich mężczyzn jest orientacji homoseksualnej, to „nadreprezentacja” pedofilii wśród homoseksualistów wynosi pomiędzy 6 (=19/3) i 11 (=33/3) razy częstotliwość wsród heteroseksualnych mężczyzn.

Ważne jest aby pamiętać, że od 1973 roku, kiedy APA nagle ogłosiła, że homoseksualizm jest naturalnym zachowaniem (Zobacz Mit 2, podrozdział 1 poniżej) dyscyplina psychologii i psychiatrii zdaje się być zalewana przez homoseksualistów z wyraźnym celem. Należy więc oczekiwać, że najnowsze (a szczególnie, kiedy autorzy sami są homoseksualistami) są mocno naciągane i często brakuje im intelektualnej uczciwości w dziedzinie „Badań naukowych” na temat homoseksualnoci. Zobacz Mit 3 niżej, aby zobaczyć kilka takich przykładów. Dlatego badania w dziedzinie pedofilii wśród homoseksualistów prowadzone obecnie należy przyjmować z ziarenkiem soli.

REF.2 str. 121-140 podaje listę tuzina poważnych badań i doniesień, które wskazują na znacznie wyższą częstotliwość pedofilii wśród homoseksualnych mężczyzn. Proponuję również ten odsyłacz (ref.38) (Raport: pedofilia bardziej powszechna wśród ‘gejów’ – Badanie to ma na celu pokazanie ‘ciemnej strony’ kultury homoseksualnej) Szczegółowa analiza zwięzłej bazy danych (z 12 stanów w USA w latach 1991 do 1996) wydana przez Departament Sprawiedliwości USA w 2000 roku (ref.11 i ref.12), sugeruje stosunek 10:1 jeżeli chodzi o pedofilię między mężczyznami homoseksualnymi a heteroseksualnymi (Nr 3)

Powrót do spisu treści

Choroby przenoszone drogą płciową (STDs)

Zarażenie HIV jest w świetle reflektorów przez ostatnie dwie i pół dekady od czasu jej rozprzestrzenienia w tak zwanych „klubach łaźni homoseksualnych” w Nowym Jorku w 1981roku, a niedługo potem w San Francisco. Ta niezmiernie niebezpieczna i samodestrukcyjna praktyka homoseksualistów była główną siłą napędową w krytycznym i gwałtownym początku tej epidemii.

W tamtym czasie ta choroba była znana pod nazwą GRID (Gay-Related Immune Disorder) (Rozstrój immunologiczny związany z praktyką gejów). Ale niedługo środowisku gejów – które stało się nagle bardzo wpływowe – udało się zmienić nazwę na AIDS (Nabyty zespół braku odporności immunologicznej). Dzisiaj wszyscy wiedzą o tragicznej i obejmującej cały świat epidemii HIV/AIDS.

Oprócz HIV/AIDS jest jeszcze wiele więcej chorób STD (Przenoszonych drogą płciową). Wśród nich są takie jak HPV (Ludzki wirus motylicy), nazwa grupy dla około 70 różnych typów wirusa. Badania mężczyzn homoseksualnych i heteroseksualnych w San Francisco pokazały, że HPV jest prawie uniwersalny wśród mężczyzn z pozytywnym wynikiem HIV i całe 60% wśród mężczyzn homoseksualnych i biseksualnych z negatywnym wynikiem HIV. Podobnie jest z innymi chorobami STD (rzeżączka, syfilis, mięśniak itp.) są o wiele bardziej powszechne wśród homoseksualnych mężczyzn. Również wirusowe zapalenie wątroby typu B jest powszechne wśród homoseksualnych mężczyzn.

Są dwie główne przyczyny szybkiego rozpowszechniania STD wśród Homoseksualnych mężczyzn:

5:1. Częstotliwość stosunków analnych wśród homoseksualistów jest bardzo wysoka. Według jednego raportu (ref.13): wzrost w stosowaniu niebezpiecznego seksu i rzeżączki odbytowej wśród mężczyzn, którzy uprawiają seks z mężczyznami (MSM), San Francisco, Kalifornia 1994-1997, Tygodniowy Raport na temat Śmiertelności i Chorobliwości, Ośrodek kontroli chorób i zapobiegania, 29 Styczeń, 1999,45) procent seksu analnego wśród homoseksualistów (MSM) zwiększył się z 57.6% do 61,2% między rokiem 1994 a 1997. Wystarczy spojrzeć na „Podręcznik Analny” RFSL – reklamowany na ich stronie internetowej (ref.14) – aby sobie uświadomić jak szeroko rozpowszechniona jest ta praktyka wśród homoseksualnych mężczyzn.

Stosunek analny przenosi STD w dużo większym stopniu niż stosunek pochwowy. W badaniu prezentowanym w New England Journal of Medicine stwiedzono, że „prawdopodobieństwo przenoszenia HIV w niechronionej penetracji analnej było pomiędzy 0.008 i 0.032, albo pomiędzy 1 na 125 i 1 na 31 dla każdego takiego aktu” (REF.2 str. 71-72). Dla porównania prawdopodobieństwo przeniesienia HIV w niechronionym stosunku pochwowym wynosi „tylko” pomiędzy 0.0005 i 0.0015 albo pomiędzy 1 na 2000 i 1 na 666. Tak więc stosunek analny jest pomiędzy 5 i 64 razy bardziej ryzykowny niż stosunek pochwowy.

Ale nie odbywa się to tylko poprzez „krew z krwią”, albo „śluz ze śluzem”, kiedy następuje przeniesienie. Z publikacji „Anal Pleasure and Health” (Przyjemność analna a zdrowie) (Jack Morin, Anal Pleasure and Health: Przewodnik dla mężczyzn i kobiet, San Francisco, Down There Press, 2998. str. 220 dowiadujemy się, że „Aktywność seksualna daje wiele możliwości, aby małe dawki kału dostały się do ust partnera seksualnego. Najbardziej bezpośrednia droga jest poprzez kontakt oralno-analny.”

5:2. Duża ilość partnerów wśród homoseksualistów. Zwracamy się znowu do strony internetowej RFSL, aby zobaczyć, że tak jest i jakie ryzyko podejmują homoseksualiści w odniesieniu do niechronionego seksu (ref.15). Ktoś tam pisze tak: „My się kochamy i badamy na obecność HIV. Kochamy się ze sobą bez niczego, ale z innymi stosujemy prezerwatywy. Umówione bezpieczeństwo działa jeżeli obaj badają obecność HIV dwa razy z trzymiesięczną przerwą i w międzyczasie uprawiają bezpieczny seks. Antyciała rozwijają się do trzech miesięcy. Ale musicie się domówić jakie zasady będziecie stosować, jeżeli spotkacie kogoś na boku. Z nimi zawsze musicie stosować prezerwatywy i natychmiast musisz powiadomić swojego partnera, jeżeli miałeś seks bez ochrony i to jest dobra umowa.”

Powrót do spisu treści

6. Niewierność partnerowi.

Przeciętna ilość partnerów w życiu wynosi 50 wśród homoseksualistów i 4 wśród heteroseksualistów (REF.1; str. 54). I znowu taka średnia nie wyklucza tego, że są homoseksualiści, którzy są wierni swojemu partnerowi (chociaż rzadko się zdarza, żeby tak było na całe życie) i że są też niewierni heteroseksualni mężczyźni. Stosunki analne przez ostatnie 12 miesięcy wynosiły 65% wśród homoseksualistów (MSM, albo mężczyzna z mężczyzną), a 9,5% wśród mężczyzn heteroseksualnych (MSW).

Oprócz bardzo wysokiego ryzyka STD wśród homoseksualistów (zobacz wyżej), wysoka niewierność dla partnera często przynosi dodatkowy uraz emocjonalny dla jednego z partnerów, kiedy zerwie się partnerstwo. Poza tym jest oczywiście emocjonalny uraz dla ewentualnych adoptowanych dzieci. Oprócz bardzo wysokiego ryzyka pedofilii, stało się to również teraz realnością dla naszych malutkich od kiedy nasz parlament („Riksdag”) w bardzo haniebnym akcie zalegalizował adopcję przez homoseksualnych partnerów. (Zobacz „Parada hańby” w Micie 4.2 poniżej).

Powrót do spisu treści

7. Społeczna i religijna akceptacja

Chociaż jest to część kurczącej się mniejszości, to są jednak nadal Szwedzi, którzy nie są w stanie zaakceptować homoseksualnego stylu życia. Powody są dwustronne: 7:1. Niektórych Szwedów oburza fakt, że (przeciętnie) społeczeństwo pokrywa z podatków medyczne, społeczne i finansowe wydatki w stopniu o wiele większym. Wysoki koszt AIDS i innych STD, narkomania itp. uszczuplają zasoby finansowe dostępne dla innych służb socjalnych i programów badań. 7:2. Niektórzy ludzie w Szwecji – nawet po niesamowitej zmianie nastawienia przez ostatnią dekadę – nadal mają korzenie religijne, które kształtują ich opinię na temat homoseksualnego stylu życia. Spójrzmy na trzy największe religie w naszym społeczeństwie dzisiaj.

ISLAM

Islam, prawdopodobnie już największa religia w Szwecji (przynajmniej jeżeli chodzi o ich wyrażanie tej religii) – ma wyraźnie określone zakazy przeciwko homoseksualnym zachowaniom:

(Koran 4:16)

Jeżeli dwóch mężczyzn wśród was ma nienaturalne pożądanie (uczucie), to obaj będą potępieni.

(Koran 27:55)

Czy wolisz w pożądliwości pójść do mężczyzny raczej niż do kobiety. Nie, jesteś nieświadomym ludem.

JUDEO CHRZEŚCIJAŃSTWO

Obie te światowe religie tradycyjnie potępiają homoseksualność. Powiedziawszy to należy uznać, że większość obecnych chrześcijan (z wyjątkiem katolików) zmieniło swoją religię i obecnie akceptują homoseksualizm. Aby się dowiedzieć jak do tego doszło przez zaledwie 3 ostatnie dekady kliknij na ten link (Nr. 6; Reakcja na gwałtowny atak homoseksualizmu ze strony grup religijnych). Pomimo tej większej akceptacji, wszystkie trzy główne religie w Szwecji – przynajmniej w swoich oryginalnych wartościach i historycznych świętych dokumentach – potępiają homoseksualizm. Dlatego jeżeli twoje dziecko zostanie homoseksualistą, to on czy ona mogą mieć większe trudności z relacjami z przynajmniej niektórymi ludźmi w naszym kraju.

Powrót do spisu treści

8. Nienormalne skupianie się na seksie.

Dla osoby homoseksualnej ogólnie seks zajmuje większą część ich życia. Kiedy młodociana osoba każdej orientacji staje się aktywna seksualnie, to następuje typowe zainteresowanie seksem. Kiedy to zainteresowanie osoby heteroseksualnej koncentruje się na małżeństwie i założeniu rodziny, to dla osoby homoseksualnej staje się to nienaturalne w intensywności i zakresie. Nie widzieliście nigdy organizacji heteroseksualnej, żeby świętowała swoją orientację w Sztokholmie jako „Parada heteroseksualności”, gdzie jej członkowie jadą na platformach i robią gesty imitujące stosunek płciowy przed pałacem królewskim. Osoba heteroseksualna ma wiele innych różnych rzeczy i zajęć, które zajmują jego życie.

Powrót do spisu treści

9. Problemy z odbytem.

Jeżeli nawet są stosowane prezerwatywy dla zmniejszenia ryzyka przenoszenia wirusów i bakterii (patrz wyżej), to stosunek analny nadal powoduje zranienia; szczególnie dla osoby, która jest penetrowana analnie. Zwieracz odbytnicy jest stworzony do tylko takiego rozciągania, żeby umożliwić opróżnianie zawartości jelita. Nacisk penisa może znacznie zranić zwieracz. Jeszcze gorsza jest powszechna praktyka „piąstkowania”, jak opisano w ten sposób na stronie RFSL pod tytułem „Podręcznik Analny” (ref.5).

Piąstkowanie

Odbywanie stosunku pięścią jest zaawansowaną techniką seksualną i oznacza, że twoja cała ręka jest wsadzona w tyłek. Aby pięść mogła być wsadzona, wymaga to wielkiej wiedzy połączonej ze spokojną odpowiedzialnością i świadomością. Jest to sprawa praktyki i zaufania. Wsadzenie pięści w odbyt drugiego mężczyzny jest przywilejem. Ten, któremu się wsadza pięść okazuje tobie zaufanie i to oznacza, że musisz uszanować jego wrażliwość. Dobry pięściarz jest w pełni skoncentrowany na swoim partnerze i jest wrażliwy na jego reakcje. Chodzi o to, żeby ten, któremu się wsadza był zrelaksowany i oddany a nie zmuszany do otwierania kanału analnego. Jeżeli jesteś początkujący, to zaleca się korzystanie z pomocy doświadczonego piąstkarza jako nauczyciela. Oto kilka rad:

* przygotuj się poprzez wypłukanie swoich jelit.

* Unikaj zranienia i obcinaj krótko paznokcie. Usuń bransolety, pierścienie i tym podobne.

* Używaj gumowych rękawic

* Nigdy nie używaj tych samych rękawic do dwóch osób

* Stosuj smary, najlepiej oparte na krzemie.

* Jeżeli używasz smarów na podłożu wodnym, to trzymaj w pobliżu szklankę wody, aby

moczyć rękę w niej,

* Unikaj oblizywania po piąstkowaniu.

* Najpierw oblizuj i popieść pięść. Potem piąstkuj.”

(Koniec cytatu ze strony internetowej RFSL).

Dlatego nawet jeżeli są stosowane prezerwatywy, aby obniżyć ryzyko infekcji wirusowych i bakteryjnych (patrz wyżej), to stosunek analny powoduje zranienia, głównie u tego, kto jest penetrowany. To często prowadzi do „niemożności zamykania zwieraczy” jak również do raka odbytu. Błona, która otacza odbyt jest prawie zawsze uszkadzana. Nawet bez większego urazu występują mniejsze (czasem mikroskopijne) pęknięcia błony odbytniczej, która pomaga w natychmiastowym przenoszeniu bakterii do krwi. Dlatego nawet jeżeli wierni partnerzy homoseksualni mają mniejsze ryzyko AIDS, to często (dzięki swojej względnej wierności i zaufaniu) angażują się w takie działania i są bardzo podatni na inne infekcje nie związane z AIDS.

Są oni często ofiarami innych poważnych – i czasem śmiertelnych – infekcji spowodowanych tym, że kał dostaje się do krwiobiegu. To obejmuje żółtaczkę typu B i mnóstwo innych niezwykłych infekcji takich jak Zakażenie pałeczkami i lamblia jelitowa, które razem są teraz określane jako „Zespół jelita gejów” (GBS) [REF.2; str. 80-82]. Artykuł w publikacji [F.N. Judson, „ Przekazywane drogą płciową żółtaczka wirusowa i patogenes jelitowy” Klinika Urologii Ameryki Północnej 11,. Nr. 1 (Luty 1984), strony 177-185] podsumowuje to w taki sposób:

Ze względu na większą ilość partnerów seksualnych i praktyk seksualnych takich jak stosunki analne, homoseksualiści są narażeni na szczególnie wysokie ryzyko nabycia żółtaczki typu B, lamblioza, amebiasis, zakażenie pałeczkami, zakażenie bakteriami campylios i anurectala z dwoinką rzeżączki, chlamydia trachomatis, krętek blady, wirus opryszczki zwykłej i HPV (Wirus brodawczaka ludzkiego)”.

Mając takie porównanie stylu życia jako tło, możesz ty jako rodzic czy dziadek ukształtować sobie niezależną opinię o tym jaki styl życia jest najlepszy dla twojego potomstwa (szczególnie chłopców). A szczególnie do jakiego stopnia jesteś gotowy się posunąć, jeżeli chcesz zapobiec homoseksualizmowi.
W następnym rozdziale (Mit 2) zbadamy co możesz zrobić, aby wpłynąć na twoje dziecko (we wczesnym wieku) tak, aby miało największą szansę, żeby przyjąć preferowaną orientację seksualną, kiedy będzie wchodził w wiek dojrzewania seksualnego.

Powrót do spisu treści

Mit numer 2: Nie możesz mieć wpływu na przyszłą orientację seksualną dziecka.

W przedstawionym expose postanowiłem opisać działania, jakie powinieneś podejmować, a jakich unikać, jeżeli chcesz, aby twoje dziecko czy wnuk wybrało heteroseksualny styl życia, kiedy będzie wchodziło w okres dojrzewania seksualnego. Jeżeli jednak będziesz wolał homoseksualny styl życia (na przykład homoseksualny partner, który adoptował dzieci) to będziesz chciał robić coś zupełnie odwrotnego niż to, co ja tutaj proponuję.

Powrót do spisu treści

1. Przekonywujące rezultaty ekstensywnych badań są zatajane przez homolobby.

Najpierw słowo o tym co obecnie jest w Szwecji uważane za „politycznie poprawne”. To, co następuje jest szeroko uważane za homofobię (” nieprzyjacielskie i nieprzychylne spojrzenie na orientację homoseksualną”) w naszym kraju. Chociaż ma to być jako inwektywa, to jest to prawidłowe określenie. Jest to przeciwieństwo homofilistycznego („przyjaznego i przychylnego spojrzenia na orientację homoseksualną”). Obecnie w Szwecji jest o wiele więcej ludzi o spojrzeniu homofilistycznym, niż homofobicznym. Jest to odwrotność tego, co było zaledwie jedno pokolenie wstecz.

Jest to rezultat ustawicznej propagandy wychodzącej z RFSL i STV przez ostatnie trzy dekady. Jeżeli nie jesteś Szwedem, to powinieneś wiedzieć, że SVT jest to monopol Szwedzkiej TV; właściwie jest to ramię propagandy i indoktrynacji RFSL. Dlatego nie było to niespodzianką, kiedy SVT zostało nagrodzone prestiżową nagrodą „Rainbow Award”, jako najlepszy promotor ich programu. Ta nagroda została przyznana w połączeniu z „Tygodniem Parady Gejowskiej” w Sztokholmie, w Szwecji. Nasza stolica stała się magnesem (czy wirtualną Mekką) dla homofilów z całej Europy.

Homolobby jest dzisiaj niezmiernie wpływowe w naszym społeczeństwie i to na wszystkich poziomach. Wiedzą oni dobrze, że ich wpływ polityczny jest wprost proporcjonalny do ich ilości. Wielu rodziców i krewnych okazuje wielkie poparcie dla RFSL, kiedy dowiadują się, że jeden z ich najbliższych stał się homoseksualistą. Równocześnie są przekonani głęboko w sercu, że jest to tragedia. Dlatego jeżeli jesteś rodzicem czy dziadkiem, który chce, aby kiedyś twoje potomstwo wybrało heteroseksualną orientację, to posłuchaj uważnie tego co mówię.

Wiele z tej treści, którą tu przedstawiam jest uzyskane (za pozwoleniem) z amerykańskiej książki autorstwa Joseph’a Nicolasi pod tytułem „Przewodnik dla rodziców na temat zapobiegania homoseksualności” (REF.3). Nicolosi ma tytuł doktora psychologii. Należy zwrócić uwagę, że ta książka jest oparta na tym, co wykazały badania psychologiczne i nie jest oparta na podejściu religijnym. Ze względu na swoje poglądy Nicolosi jest teraz przekleństwem dla wielu przywódców i członków „Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego”. W roku 1973 związane z tym towarzystwo – „Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne” albo APA głosowało, żeby wykreślić homoseksualność z oficjalnie zatwierdzonej listy chorób psychiatrycznych (Podtręcznik Diagnostyczny i Statystyczny albo w skrócie DSM). Doszło prawie do zamachu stanu ze strony ograniczonej ale bardzo głośnej grupy rozgniewanych homoseksualistów i sympatyków (REF.1 strony 32-35).Od tego czasu homoseksualni psychiatrzy i psycholodzy i sympatyzujący z nimi bardzo nasilili kontrolę badań naukowych, raportów i sympozjów w swoich organizacjach. Poprzez przykład Dr. Nicolosi wyjaśnia ten zwrot w polityce. Pisze (REF.3; strony 171-172):

Poprawność polityczna nadal nęka nasze towarzystwa zdrowia umysłowego. W roku 1999 Amerykańskie Stowarzyszenie Psychiatryczne na swojej dorocznej konwencji miało w planie debatę o tym czy można zmienić orientację seksualną poprzez terapię. Ale ta debata została odwołana, kiedy dwóch z planowanych mówców wycofało się mówiąc, że temat możliwości zmiany homoseksualizmu jest zbyt polityczny dla spotkania naukowego. Psychiatra Jeffrey Satinover i ja byliśmy początkowo proponowani jako członkowie tej dyskusji panelowej, ale psychiatrzy popierający gejów odmówili uczestnictwa, jeżeli Satinover albo ja będziemy brać udział w takiej dyskusji.

Więc jesteś naukowcem i myślisz, że heteroseksualność jest normą? Powodzenia w wyrażaniu twojego punktu widzenia, publikowaniu twoich tez i dogadywaniu się z kolegami. Lepiej trzymaj ten swój punkt widzenia dla siebie, bo inaczej możesz zostać usunięty z klubu społecznego, w którym tak bardzo chcesz zdobyć poparcie.”

Więcej informacji na ten temat znajdziesz klikając link (Nr 4 z boku strony).

Jeżeli tłumienie prawdy przez homolobby w USA jest tak powszechne, to wyobraź sobie jak to musi wyglądać w naszym kraju. Nie ma chyba ani jednago psychologa ani psychiatry w Szwecji, który chce (albo odważy się) współpracować z rodzicami, którzy przyprowadzą do niego swojego chłopca w trosce o to, żeby nie rozwinął w sobie żeńskiego zachowania. Dlatego ty jako rodzic czy dziadek jesteś pozostawiony samemu sobie, aby zająć się problemem przyszłej orientacji seksualnej swojego potomstwa. Aby ci pomóc, ja udostępnię ci materiały bezpłatnie. Skontaktuj się ze mną kilkając na link z boku strony „Free literature” (darmowa literatura), albo napisz do mnie.

Po tym trochę dłuższym wstępie przyjrzyjmy się teraz temu, co pokazują uczciwe badania naukowe i co możesz zrobić dzisiaj, aby zapobiec rozwijaniu się przed-homoseksualności i w konsekwencji homoseksualności w twoich dzieciach. Spórzmy najpierw na korzeń (Pochodzenie) homoseksualności.

Powrót do spisu treści

Raport z badań prowadzonych przez Bieber i innych. (REF.4

Przyjrzyjmy się najpierw ważnemu badaniu przeprowadzonemu przez Irvinga Bieber’a i około siedemdziesięciu psychiatrów i psychologów. Obszerne badania rozpoczęły się w roku 1952 i 10 lat później – po wielu ocenach i działaniach sprawdzających – zespół w składzie ośmiu psychoanalityków medycznych i jeden psychoanalityk kliniczny opublikowali raport zatytułowany „Homoseksualność: Psychoanalityczne Badanie Mężczyzn Homoseksualnych, Nowy Jork: Podstawowe książki, 1962. (REF.4).

Oprócz znacznych rozmiarów, zakresu i ekspertyzy autorów, badanie to jest znaczące z dwóch ważnych powodów:

2.1. Było prowadzone w latach 1952 do 1962. Było to zanim stało się to politycznym tabu, żeby uważać homoseksualność za niepożądane zachowanie, któremu można zapobiec. Po roku 1973, kiedy APA usunęło homoseksualność jako nienormalność ze swojego DSM (Podręcznik diagnostyczny i statystyczny), stało się prawie niemożliwe prowadzenia tego rodzaju badań. Gdyby jakaś grupa naukowców odważyła się prowadzić coś podobnego dzisiaj, byliby niesamowicie krytykowani przez swoich kolegów. Ale odkrycia są nadal ważne dzisiaj i bardzo ważne dla rodziców, którzy pragną ochronić swoich chłopców przed rozwojem homoseksualności.

2.2. W roku 1962 homoseksualizm nie był jeszcze popularyzowany przez głowne środki masowego przekazywania ani gloryfikowany przez biznes rozrywki. Dzisiaj jest zupełnie inaczej.

Zobaczcie tylko co pisze obecnie RFSL na swoich stronach internetowych (ref. 16), a zrozumiecie o czym mówię:

Kto bierze kogo? – O seksie dla ciebie, który jesteś młody i

Dziewczyna spotyka fajnego chłopca. Chłopak spotyka innego chłopca. Chłopak jest akurat z fajną dziewczyną, która akurat była z inną dziewczyną. Wypróbuj swoją seksualność! Kim jesteś sam, chcesz się stać i co cię interesuje. Świat jest otwarty i jest wiele do spróbowania i wszystko jest możliwe. I oczywiście żałujesz bardziej tych rzeczy, których nigdy nie spróbowałeś, niż tych, których spróbowałeś.”

Jest oczywiste, że obecnie wielu młodych ludzi, którzy aktualnie nie są predysponowani, aby się stać homoseksualistami (tj. nigdy nie byli „pre-homoseksualistami” z powodu nieszczęśliwego wychowania) – pomimo tego wybiera ten styl życia, gdyż jest to modne dzisiaj. Albo przynajmniej tego próbują i wielu z nich zostaje później złapanych w te sidła (zobacz pozycję 7 pod nagłówkiem darmowej literatury w bocznym menu). Warunki stojące za takim wyraźnie wybranym stylem życia nie są właściwie omawiane na tej stronie internetowej. Można to zatrzymać tylko wtedy, jeżeli działania takie jak te RFSL zostaną poddane kontroli i zabronione prawem w interesie zdrowego społeczeństwa.. Tak więc bezpiecznie można powiedzieć, że kiedy były prowadzone te badania w latach 1950-tych i 60-tych, homoseksualność jeszcze nosiła piętno i nikt nie chciał wybierać ani nawet próbować takiego stylu życia. Tak jak nikt nie wybiera tego, aby być alkoholikiem. Podstawowe pytanie było cały czas takie: Dlaczego 106 mężczyzn stało się homoseksualistami. Co w ich wychowaniu czy pochodzeniu spowodowało, że zaczęli ich pociągać fizycznie inni mężczyźni?

Wyniki tych badań były godne uwagi dlatego, że okazało się, iż był jeden wspólny mianownik dla orientacji homoseksualnej u wszystkich 106 mężczyzn. Bieber i jego zespół stwierdzili, że wszyscy oni (bez wyjątku) mieli emocjonalnie nieobecnego ojca, albo wcale nie mieli ojca w swoim wychowaniu. Nikt z nich nie miał bliskich relacji z ojcem.

Czasami, ale nie zawsze, było to połączone z wrogością do swojego ojca z wielu powodów. Rezultat był oparty na tym jak mężczyźni postrzegali swoich tatusiów. Nie odwrotnie. Niektórzy tatusiowie mogli myśleć, że wszystko jest w porządku i może sami wierzyli, że zaspokajają potrzeby emocjonalne swojego syna.

Badania wykazały między innymi:

„Głębokie personalne zaburzenie jest czymś stałym w relacjach homoseksualnych ojciec-syn… Ani jeden z ojców (homoseksualnego syna) nie mógł być uważany za w miarę normalnego rodzica.”

Interesujące jest to, że w badanej grupie (100 heteroseksualnych mężczyzn) nie wszyscy mieli dobre relacje ze swoim ojcem. Pełne 37 z nich (37%) nawet wyznało, że nienawidzili swojego ojca. Z drugiej strony, w grupie homoseksualnej 63 z nich (59%) powiedziało, że nienawidzili swojego ojca.

Powrót do spisu treści

3. Jakie stąd wnioski

Pozwólcie mi najpierw powiedzieć, że to iż relacje ojciec-syn miały wspólny mianownik dla wszystkich 106 homoseksualistów nie oznacza, że nigdy nie będzie wyjątku od reguły. Jednak są bardzo mocne dowody, żeby wyciągnąć następujące wnioski:

Jeżeli ojciec jest związany emocjonalnie ze swoim synem, to jest bardzo nieprawdopodobne, żeby syn stał się homoseksualistą. Jednak jeżeli ojciec nie jest związany ze swoim synem, to niekoniecznie musi prowadzić do homoseksualności. Właściwie aż 37% spośród 100 heteroseksualnych mężczyzn poddanych badaniu stwierdziło, że nienawidzili swojego ojca (w porównaniu z 59% w grupie homoseksualnej). Ale homoseksualni mężczyźni jakoś nie umieli się związać ze swoimi ojcami.

Innymi słowy: brak więzów ojciec-syn jest koniecznym – ale nie zawsze wystarczającym – powodem do homoseksualności.

Pomyśl o tym! Dlatego,

Tatusiowie, możecie zapobiec homoseksualności w swoim synu poprzez właściwe relacje z nim! Ale jeżeli tego nie będzie, to twój syn nie jest koniecznie skazany na życie homoseksualisty. Również inne czynniki odgrywają rolę, ale zajmiemy się nimi później.

Oprócz jednolitych rezultatów w odniesieniu do emocjonalnych więzów między ojcem i synem wiele innych aspektów relacji bardziej się różni, chociaż trend jest podobny. Oto kilka z nich. (Ilość nie wynosi 100%, gdyż nie wszyscy mężczyźni umieli odpowiedzieć na wszystkie pytania).

„H” oznacza grupę 106 homoseksualnych mężczyzn; „C” oznacza kontrolną grupę 100 heteroseksualnych mężczyzn:

Z tej statystyki widać wyraźnie, że nawet kiedy ojciec nie miał więzów emocjonalnych ze swoim synem – z perspektywy syna - to było wiele innych sposobów, przez które ojciec zwiększył prawdopodobieństwo heteroseksualnego rozwoju swojego syna. Te wszystkie aspekty relacji zestawione w tej tabeli miały wpływ na to jak synowie rozwijali (albo nie rozwijali) swoją męską tożsamość. Potrzebowali tyle czasu i energii na swoją pracę (może dlatego, że mieli dużą rodzinę i chcieli zabezpieczyć ich potrzeby materialne), że nie mieli czasu dla tego szczególnie podatnego syna. Są też tacy ojcowie, którzy wolą raczej pójść grać w golfa w wolnym czasie, niż pójść z synem na ryby. Poniżej omówimy dlaczego brak utożsamiania się chłopca z płcią męską we wczesnym dzieciństwie jest głównym powodem homoseksualności.

Najpierw zobaczmy dlaczego to badanie wykazuje, że homoseksualność nie jest dziedziczna. Gdyby to było dziedziczne, to w grupie homoseksualnej („H”) byłoby wielu mężczyzn, którzy jak dzieci doświadczali emocjonalnych więzi ze swoim ojcem.

Dlatego pozwólcie mi teraz podsumować to w ten sposób: