FABELS OVER SEKSUELE
GEAARDHEID ONTMASKERD
(EMASO)

Als u niet uit Zweden komt of daar woont, klik dan hier voor achtergrondinformatie over deze webpagina.

Ik hoop dat de informatie die volgt, u in zijn openheid zal aanspreken en dat niemand erdoor gekwetst zal worden. Mijn bezorgdheid voor onze kinderen en kleinkinderen drijft me ertoe de waarheid naar voren te brengen waarmee ik bekend ben geworden.

WAARSCHUWING! Deze webpagina is NIET voor kinderen. Delen van het materiaal dat hier wordt aangeboden is overgenomen van de officiële webpagina van de belangrijkste homoseksuele organisatie in Zweden, RFSL, die ruim gesubsidieerd wordt met belastinggeld. Het materiaal is erg obsceen en goor en ik laat het hier zien om de volgende redenen:

1. Het is een voorbeeld van waar we als Zweden mee te maken hebben en van wat er met ons belastinggeld gebeurt. Dit moet dienen als afschrikwekkend voorbeeld van wat er kan gebeuren als een natie grove sodomie aanmoedigt.

2. Het wil bezorgde ouders motiveren hun kinderen te behoeden voor de levensstijl die ze hier te zien krijgen.

3. Verontruste Zorginstanties kunnen gaan begrijpen waarom de volgende epidemie van seksueel overdraagbare aandoeningen op de loer ligt. U zult gaan zien en begrijpen dat de verschillende vormen van anale praktijken, waar meer dan tweederde van de mannelijke homoseksuelen zich mee bezig houdt, verstrekkende gevolgen hebben voor de openbare gezondheid.

Onthoudt goed dat de verdorven levensstijl, die zo schaamteloos en opvallend wordt gepropageerd door RFSL, niet alleen op hun website maar ook in hun verspreide materiaal, iets is dat onderdeel uitmaakt van ons openbare schoolprogramma. Vuiligheid en vunzigheid voeren de boventoon, zoals u zult ontdekken. De meeste mensen vinden het RFSL materiaal ongetwijfeld weerzinwekkend. Maar voor onze ontvankelijke kinderen, van wie er al velen worstelen met problemen rond hun mannelijke of vrouwelijke identiteit, is, als ze uit school komen en naar de RFSL website surfen, het materiaal niets minder dan pornografie. Maar als je de verwijzingen naar het RFSL materiaal wilt ontlopen, vind je nauwelijks enige waarschuwing.

Recent nieuws:

Als onderdeel van het programma van het Homo Festival in Stockholm afgelopen zomer was er een discussie forum dat bestond uit leiders van de meeste politieke partijen in ons land. Een van de onderwerpen genoot de speciale belangstelling van de RFSL, maar het was geen onderwerp dat de Zweden over het algemeen interesseert. Het ging erover of kleine jongens, meisjes rokjes zouden moeten gaan dragen in groep 1 en 2 of op de basisschool. Het is niet toevallig dat een dergelijk onderwerp, dat voor partijleiders normaliter een nogal stom onderwerp is om over te debatteren, de RFSL na aan het hart ligt, omdat de homoseksuele gemeenschap maar al te goed weet dat hun homoseksualiteit juist begon met een verwarring over hun geslacht op heel jonge leeftijd. Door een dergelijk programma in de laagste schoolklassen aan te bieden, kunnen kwetsbare jongens zelf op een dag homoseksueel worden en de gelederen aanvullen van de homoseksuele lobby met alle daarbijbehorende groei aan macht, geld en invloed. Er is meer te lezen over dergelijke verwarring over het geslacht (de oorzaak van de meeste homoseksualiteit) onder het kopje Fabel 2 hieronder.

Inleiding

Mijn naam is Ron Linden. Ik ben Zweeds staatsburger uit Skåne, de zuidelijkste provincie van ons land. Ik ben afgestudeerd als ingenieur aan de Chalmers Universiteit in Göteborg in Zweden, waarna ik onderzoek deed in Californie waar ik ook mijn Ph.D. (doctors) titel verwierf in 1982 aan de Universiteit van Californie, Davis. Maar een paar jaar geleden heeft mijn onderzoek een heel ander karakter gekregen. Mijn recente onderzoeken hebben zich afgespeeld op het gebied van de gedragswetenschappen. Ik heb speciaal onderzoek gedaan naar homoseksualiteit en de achterliggende oorzaken daarvan. Wat we ontdekt hebben kwam voor mij als een volslagen verrassing. De waarheid is anders dan de meeste mensen denken en gaat vaak in tegen wat vandaag de dag als ‘politiek correct’ wordt beschouwd. Ik ben veranderd van een hierin ongeinteresseerde persoon in een lijder aan homofobie (zie voetnoot onderaan), die grote angst heeft gekregen voor de vernietigende uitwerking van de activiteiten van de homolobby in ons land op onze kinderen. Daarom voel ik mij verplicht aan anderen, en vooral aan ouders en grootouders, door te geven wat ik ontdekt heb. In het bijzonder voel ik mij ertoe gedrongen drie fabels te ontmaskeren die in brede kring voor waar worden aangenomen. Het zou moreel gesproken verkeerd zijn deze belangrijke informatie achter te houden. Dat zou ouders en grootouders de mogelijkheid ontnemen om kennis te vergaren over de manier waarop ze een homoseksueel kind of kleinkind kunnen behoeden voor homoseksueel gedrag. Vooral vaders spelen een uiterst belangrijke rol in de ontwikkeling van de mannelijkheid in hun zoon. Zij kunnen voorkomen dat homoseksualiteit zich manifesteert als hun kind in de puberteit komt. Wat ik ga zeggen is louter en alleen gebaseerd op onderzoek en wetenschappelijke studies en rapporten. Het is niet gebaseerd op religieuze of morele meningen over dit onderwerp, met uitzondering van de link onderaan de kolom aan de zijkant. Ik zal vooral spreken over homoseksualiteit onder mannen, omdat de oorsprong en de ontwikkeling daarvan goed gedocumenteerd zijn. De ontwikkeling van lesbisch gedrag onder vrouwen wordt nog niet even goed begrepen. Deze documentaire is dus bedoeld voor ouders en grootouders en niet voor mensen die al homoseksueel zijn. Ik herhaal: Dit is niet voor u bedoeld als u al homoseksueel gedrag hebt ontwikkeld.

Voetnoot:

Er bestaan twee soorten homofobie (angst voor homoseksualiteit). De eerste soort bestaat uit angst voor de invloed die de homoseksuele propaganda en popularisatie in de media zal hebben op onze kinderen. Deze homofobie betreft veel mensen in ons land.

De tweede soort bestaat uit mensen die zich bedreigd voelen door de homomaffia/homolobby. De dreiging kan verschillende vormen hebben. Sommige mensen zijn bang omdat de homomaffia hen en hun familie fysiek bedreigt, zoals we in de voorbeelden zullen gaan zien. Overige angst wordt veroorzaakt door niet-gewelddadige bedreiging. Dat kan de angst zijn van een religieuze leider die overheidssubsidie dreigt te verliezen als hij kerklidmaatschap en kerkfuncties niet openstelt voor homoseksuelen. We gaan dit zien. Het kan ook zo zijn dat zakenmensen hun klanten verliezen vanwege intimidatie door de homomaffia. Ook mensen die carriere aan het maken zijn in wat voor richting dan ook, zijn soms bang voor homogroepen die mensen onder druk zetten, of voor media, die hen bestempelen als zijnde homofobisch.

De meeste homofobie-lijders van de eerste categorie zijn ook typisch lijders van de tweede categorie, omdat ze bang zijn lasting gevallen te worden als ze hun mond open doen om hun mening te geven in wat voor openbare setting dan ook. (Mensen die niet aan homofobie van de eerste soort lijden, worden homofielen genoemd, en zijn als zodanig nooit lijders aan homofobie van de tweede soort, omdat zij natuurlijk nooit bedreigd of geintimideerd worden door de homomafia). Mensen die aan beide soorten homofobie lijden (dat aantal is veel kleiner) zijn degenen die zich zowel zorgen maken over de invloed van de homoseksuele agenda op onze kinderen, als over hun eigen veiligheid en carriere/zaak, omdat ze hun mond in oppositie hebben durven open doen. Er bestaat natuurlijk ook een grijs gebied tussen homofobie en homofilie.

Niet voor kinderen

Het materiaal dat ik hier aanvoer is niet geschikt voor kinderen. De principes waarover u hier geinformeerd wordt zouden toegepast moeten worden op uw kinderen, maar het materiaal zelf is louter bedoeld voor u, de ouder. Mijn voordracht komt in twee gedeeltes:

1. Welke seksuele geaardheid is het meest wenselijk voor uw kind of kleinkind? Zonder de juiste informatie over de homoseksuele levensstijl, en de praktijken die daarbij horen, bent u niet in staat te beslissen hoe ver u wilt gaan bij het promoten van de ontwikkeling van een van de twee geaardheden (homo of hetero).

2. Hoe kunt u tijdens de ontwikkelingsjaren van uw kind, een goed fundament leggen voor de seksuele geaardheid die zich zal gaan manifesteren tijdens de puberteit?

3. Wordt een kind homo- of heteroseksueel geboren? Zit dat in zijn genen?

INHOUDSOPGAVE

De inleiding en de drie hoofdstukken (fabels) worden onderverdeeld in de volgende subhoofdstukken (door op een hoofdstuk of subhoofdstuk te klikken komt dat onderwerp direct tevoorschijn):

Inleiding

Verwijzingen

Rondreis door Zweden

Fabel nummer 1: De heteroseksuele en homoseksuele levensstijl zijn even gezond en verkieslijk.

1. Gemiddelde levensverwachting

2. Gebruik van illegale drugs

3. Zelfmoordpercentage

4. Percentage van pedofielen

5. Seksueel overdraagbare aandoeningen(SOA’s)

6. Ontrouw aan partner

7. Sociale en religieuze acceptatie

8. Abnormale aandacht voor seks

9. Rectale problemen

Fabel nummer 2: Je kunt geen invloed hebben op de seksuele geaardheid van je kind, als die zich openbaart in de puberteit.

1. Overtuigende uitkomsten van intensief onderzoek worden verduisterd door de homolobby

2. Onderzoeksrapport door Bieber et al (REF. 4)

3. Conclusies die getrokken moeten worden

4. DE SCHAAMTE PARADE

5. Meer over de rol van de vader

6. De normale rol van elk van de ouders

7. Mensen die aangevallen zijn door de homolobby in de USA omdat ze het niet eens waren met hun agenda

8. Mensen die aangevallen zijn in Zweden omdat ze het niet eens waren met hun agenda

Fabel nummer 3: Seksuele geaardheid is iets erfelijks. Het wordt bepaald door de genen.

1. Het vooroordeel/verdraaiing van onderzoeksresultaten door de homolobby

2. Kallman

3. Bailey-Pillard (1991)

4. Bailey-Dunne-Martin (2000)

5. Nog een zogenaamde studie (Hamer, Hu, Magnusson, Hu en Pattatucci)

6. Bearman-Bruckner (2001)

7. Simon LeVay (1991)

8. Prenatale hormonale hypothese

9. Trend bij recent homoseksueel “onderzoek”

Inleiding

Verwijzingen: In de voordracht zal ik verwijzen naar drie soorten verwijzingen.

Soort 1. Om de hoofdvoordracht binnen de perken te houden heb ik wat achtergrondmateriaal verzameld onder ‘links’ die je kunt vinden in het menu van de kolom aan de linker zijkant. Zodra je een onderstreept cijfer ziet (bijv.Nr.1) kun je aanvullende informatie vinden over dat onderwerp. Klik op die plaats, of ga naar de kolom aan de linker zijkant en klik daar op hetzelfde cijfer.

Soort 2. Ik heb materiaal gebruikt uit verschillende boeken die ik als bronnen heb gebruikt voor mijn voordracht. Verwijzingen naar deze boeken verschijnen als “REF.” (hoofdletters), gevolgd door een cijfer en dan het nummer van de bladzijde in het boek waar je de informatie kunt vinden. De meeste van deze boeken hebben op hun beurt ook weer veel verwijzingen.

Soort 3. Veel van het bron materiaal dat ik heel belangrijk vind heb ik aangeduid met “ref.” (kleine letters) gevolgd door een cijfer. Deze soort verwijzing gebruik ik ook om te verwijzen naar bijzondere website’s op het Internet. Enkele van deze verwijzingen, vooral RFSL webpagina’s verdwijnen gewoonlijk als hen de grond te heet onder de voeten wordt vanwege hun choquerende materiaal. Ik weet dus niet of een bepaalde link actueel is (nog te zien is) en heb daarom de pagina op tijd voor je “bevroren”. Het materiaal dat ik gebruikt heb was op het web te zien in maart 2007. Alle verwijzingen van deze soort (soort 3) hebben een directe link als je gewoon op het verwijzingscijfer klikt. Een opsomming van alle drie de soorten verwijzingen (“Nr.”, “REF” en “ref”) kun je vinden door te klikken op de link onderaan de kolom aan de linker zijkant.

Terug naar de Inhoudsopgave

Contact U kunt ook met mij communiceren door te schrijven naar:

Ron Linden Kungsgatan 12 211 49 Malmö Zweden

Terug naar de Inhoudsopgave

Rondreis door Zweden

We zijn van plan veel steden in Zweden te bezoeken waar we onze gratis boeken beschikbaar willen stellen. U kunt ons reisschema vinden onder de link “Rondreis door Zweden” in de menubalk bovenaan. We zullen ook een advertentie plaatsen in het plaatselijke nieuwsblad als we naar uw stad toe komen. Maar soms wil een nieuwsblad onze advertentie niet plaatsen. Tenslotte gaat het over informatie die RFSL en haar sympathisanten niet graag in de handen zien komen van ouders en grootouders.

Meest recente situatie: De rondreis werd in 2005 afgerond en zal niet voltooid worden vanwege voortdurende bedreigingen van de homomaffia in ons land. Voor verdere informatie over de rondreis kunt u de link opzoeken in de bovenste menubalk getiteld “homolobby of homomaffia?”

Terug naar de Inhoudsopgave

We zullen nu beginnen met Fabel nummer 1.

Fabel nummer 1: De heteroseksuele en homoseksuele levensstijl zijn even verkieslijk.

Waarom is het noodzakelijk om de gangbare homoseksuele handelingen door te nemen? In hun boek “After the Ball: How America Will Conquer Its Fear of Gays in the `90s” (New York: Penguin, 1989) – wat de feitelijke bijbel is geworden van de homoseksuele agenda – schrijven de geniale verkopers Kirk en Madsen (pagina 146): ”Als je heel anders bent, en de mensen haten je erom, dan moet je het volgende doen: zet eerst je voet tussen de deur door zo gelijk mogelijk te zijn. Dan, maar dan ook alleen dan, als je kleine beetje anders-zijn eindelijk geaccepteerd is, kun je beginnen, een voor een, al je andere eigenaardigheden naar binnen te sleuren. Je wurmt eerst het smalle gedeelte van de wig naar binnen. En zoals het gezegde gaat: als je toestaat dat de neus van de kameel je tent binnenkomt, zal de rest van zijn lijf snel volgen.”

Ze vervolgen op pagina 155:

“We hebben het over de bekering van de emoties, de wil en het verstand van de gemiddelde Amerikaan, door middel van een psychologisch aanvalsplan in de vorm van propaganda die via de media het volk zal beinvloeden.We willen het vanzelfsprekende vooroordeel ontwrichten en naar onze hand zetten – daarbij gebruik makend van dezelfde processen die ervoor gezorgd hebben dat Amerika ons haat zodat hun haat plaats zal maken voor warme belangstelling, of ze dat nu leuk vinden of niet.”

Kirk en Madsen verklaren vervolgens (pagina 155-156):

“Bij Bekering, doen we het natuurlijke stereotype leerproces na door middel van het volgende: we gaan uit van het burgerlijke goede gevoel over kerels die OK zijn en plakken daar het etiket ‘homo’ op. We verzwakken zo de nare gevoelens die het etiket teweegbrengt, en tenslotte vervangen we die gevoelens …. Bij Forceren is het de bedoeling een burger te laten zien die door zijn omgeving wordt afgewezen omdat hij homo’s veroordeelt. Bij Bekering is het de bedoeling diens omgeving te laten zien, die met homo’s omgaat in goed gezelschap. Nogmaals, het is heel moeilijk voor de gemiddelde persoon, die door training en van nature bijna altijd voelt wat hij zijn vrienden ziet voelen, om niet door de knieen te gaan bij een nauwkeurig berekenende advertentie”.

En over de betrouwbaarheid van de advertentie’s verkondigen Kirk en Madsen arrogant (pagina 154):

“Het maakt niet uit dat de advertentie’s gelogen zijn. We gebruiken ze immers voor een ethisch goed doel, namelijk om de negatieve stereotypen, die ook leugenachtig zijn, om te draaien, en nog veel slechtere.”

Wel, hier in Zweden is de kameel al volledig de tent binnen gekomen. De goedgelovige Zweden hier hebben de leugens al voor zoete koek geslikt. De RFSL heeft “de eigenaardigheden al een voor een naar binnen geloodst”. Door ze hier op te schrijven hoop ik dat u, ouders, gemotiveerd zult raken om uw kind te behoeden voor een dergelijke levensstijl. Alleen als je je realiseert dat “de advertenties gelogen zijn” zul je op zoek gaan naar de middelen, en die ook vinden, die nodig zijn om een homoseksuele ontwikkeling bij je kind te voorkomen.

Laten we nu de twee levensstijlen eens met elkaar vergelijken. Maar laten we eerst vooropstellen dat – ondanks alle leugens van de RFSL en hun aanhang – de homoseksueel en de heteroseksueel mensen zijn van evengrote waarde. Alle mensen zijn gelijkwaardig. We zouden het daar allemaal over eens moeten zijn. Als we echter gaan praten over wat de wenselijke seksuele geaardheid voor het individu also ook voor de maatschappij is, dan raken de meningen verdeeld. Er zijn mensen die verdedigen dat de homoseksuele levensstijl, met haar gebrek aan taboe’s en haar vrijheid om van elke vorm van seks te genieten, de meest wenselijke levensstijl is. Maar er zijn anderen die geloven dat de heteroseksuele levensstijl geprefereerd moet worden, zowel individueel gezien, als vanuit maatschappelijk perspectief.

Laten we daarom de twee levensstijlen met elkaar vergelijken zodat u, de ouder, voor uzelf kunt uitmaken welke u het wenselijkst vindt voor uw eigen kind, en zodat u maatregelen kunt treffen. Omdat we het hebben over wat u als ouder wenselijk vindt, zullen we alleen praten over wat het beste voor u en uw kind is en niet over de invloed op de maatschappij in zijn geheel (bijv. medische kosten voor seksueel overgedragen ziektes, de kosten die drugsgebruik met zich meebrengt voor de overheid, of hoe ander medisch onderzoek te kampen heeft met gebrek aan middelen ‘dankzij’ de intense aandacht voor AIDS enz.). Als we de twee levensstijlen vergelijken krijgen we het volgende te zien:

Veel van deze categorien hangen met elkaar samen. Bijvoorbeeld: drugsgebruik, zelfmoord, en seksueel overgedragen ziektes hebben allemaal invloed op de gemiddelde levensverwachting. En in bepaalde sociale en religieuze kringen (met weinig tolerantie voor de homoseksuele levensstijl), kan het percentage zelfmoorden onder reeds uitgekomen homoseksuelen hoger zijn, wat weer gecompenseerd wordt door een veel kleiner percentage homoseksuelen. Met andere woorden: het absolute aantal zelfmoorden in een dergelijke cultuur, is waarschijnlijk kleiner. Maar als iemand eenmaal homoseksueel is geworden, zal hij/zij eerder zelfmoord plegen. We moeten wel bedenken dat we het over statistische gegevens hebben. Met ander woorden: over de waarschijnlijkheid van een bepaalde uitkomst. Er zijn bijvoorbeeld homoseksuele mannen zonder SOA, terwijl er heteroseksuele mannen rondlopen met heel wat SOA’s.

Het basisprobleem bij de mannelijke homoseksuele levensstijl, nog afgezien van de morele aspecten en trouw, zit hem in de diverse vormen van anale seks. Dit staat erg centraal in hun levensstijl zoals blijkt uit de focus op het “Anale Handboek” (ref.13) op de officiele website van de RFSL. Ongeveer tweederde van alle mannelijke homoseksuelen doen aan een of andere vorm van anale gemeenschap en handelingen. Deze praktijk heeft vele ziekten tot gevolg en andere problemen die daarmee samenhangen. De volgende wereld-epidemie kan elk ogenblik uitbreken.

We gaan nu de negen vergelijkingsgebieden nader bekijken.

Terug naar de Inhoudsopgave

1. Gemiddelde levensverwachting De 75 jaar die aangegeven staat in de table voor heteroseksuele mannen is in feite gebaseerd op statistieken uit de USA voor alle mannen. Ik kon geen directe statistieken vinden voor alleen homoseksuele mannen. Waarschijnlijk komt dat doordat deze levensstijl in het verleden zo gestigmatiseerd was. Ik heb echter twee bronnen gevonden die aangeven dat homoseksuele mannen twintig jaar korter leven: ref.1 (Psychologische Rapporten 2005; 96:693-697) en ref.2(1997; International Journal of Epidemiology 1997; Vol. 26, 657-61), die beide weer genoemd worden in ref.3 (Yet Another Study Confirms Gay Life Expectancy 20 Years Shorter).

Terug naar de Inhoudsopgave

2. Gebruik van illegale drugs We hoeven alleen maar naar de website van RFSL te gaan om te beseffen hoe gewoon illegaal drugsgebruik onder homoseksuelen is. Als er al een organisatie in ons land bestaat die beschouwd kan worden als representatief voor de homogemeenschap, dan is het wel de RFSL. Tenslotte is dat de organisatie die regelmatig ruime giften ontvangt van onze regering, uit belastinggeld, om daar activiteiten mee te financieren zoals hun website en verschillende wervingsprogramma’s. Laten we even kijken naar hun website hier (ref.4). Hier kun je zelf een opsomming van illegale veel gebruikte drugs vinden, met de beschrijving erbij hoe je ze moet gebruiken. Neem bijvoorbeeld Ecstacy (ze spellen trouwens het woord Ecstacy verkeerd) wat de voorkeur geniet van de sociale homoscene. De aangegeven aanbeveling voor gebruik is: “Drink regelmatig water maar niet meer dan een halve liter per uur”. Ze geven andere aanwijzingen ook voor het gebruik van amphetamine, cocaine, crystal meth, GHB, LSD enzovoort. Ik heb vele websites onderzocht van andere organisatie’s in ons land – National Organisation of Motorists, Swedish Society for the Prevention of Cruelty to animals en vele, vele andere organisaties – maar geen enkele daarvan geeft aanwijzingen aan hun leden over hoe ze illegale drugs moeten gebruiken. De cruciale vraag is dus nu: Hoe komt het dat er een dergelijke sterke relatie bestaat tussen illegale drugs en de homoseksuele levensstijl?”

Het antwoord is te vinden op een andere webpagina van RFSL. Ik moet toegeven dat ik geaarzeld heb om dit materiaal op te nemen. Het is inderdaad weerzinwekkend voor de meeste normale mensen. Maar tenslotte staat het op de website van RFSL en het laat duidelijk zien, beter dan woorden, waarom illegale drugs zo belangrijk zijn. Op deze pagina van RFSL (ref.5) schrijven ze:

“Het likken van de kont – Omranden

Voor de niet ingewijde deelnemer is de ontmoeting tussen de tong en de kont een mysterie, pijnlijk en zelfs weerzinwekkend. Voor de ervaren deelnemer echter is het de hemel op aarde. Een van de favoriete standjes onder rimmers is als een van hen gehurkt boven het gezicht van de ander zit en zijn wangen uit elkaar duwt. Zo kan de rimmer met zijn tong overal bij.”

Met andere woorden: “voor de nieuweling is het weerzinwekkend maar voor de ervaren deelnemer is het de hemel op aarde.” Dit feit alleen al, dat het vreselijk is voor de nieuweling, verklaart waarom illegale drugs gerieflijk zijn bij het uitvoeren van deze praktijk. Hetzelfde geldt voor vele van de andere activiteiten die homoseksuelen uitvoeren (bijvoorbeeld het zogenaamde “fisting” etc.). Het is bekend dat ervaren oudere mannen ervan houden om jongere mannen en jongens in te wijden in de ‘geheimen’ van diverse seksuele praktijken. Dit was het geval toen onze rechter van het Hooggerechtshof Leif Thorsson op zoek was naar de homoseksuele gunsten van een jongen van 20 in Stockholm en daar ook nog voor betaalde (Nr 1). We zullen later dieper op dit fenomeen ingaan. Als je de website van RFSL leest besef je dat er een progressie bestaat van homoseksuele praktijken. De afschuwelijke en verdorven handelingen van gisteren bevredigen vandaag niet meer.

Terug naar de Inhoudsopgave

3. Percentage zelfmoorden Het is bekend dat het aantal zelfmoorden 17,6 op de 100.000 burgers per jaar is. (Dit aantal is onder mannen 4-5 keer hoger dan onder vrouwen.) Het is te begrijpen dat er geen betrouwbare statistieken bestaan over de zelfmoordfrequentie onder homoseksuelen. Veel zelfmoorden worden gedaan door jonge mensen die worstelen met een beginnende homoseksualiteit omdat ze (tragisch genoeg) nooit de hulp en de gelegenheid hebben gekregen om hun mannelijkheid te ontwikkelen. Het is dus lastig om vast te stellen wat de werkelijke oorzaak is van zelfmoord onder dergelijke adolescenten. Er is echter onderzoek gedaan naar mislukte zelfmoordpogingen, zodat de oorzaak achterhaald kon worden (ref.6; "Het verband tussen zelfmoord en seksuele geaardheid: resultaten van een studie onder de bevolking”) Alle onderzoeksuitkomsten wijzen op een veel groter aantal zelfmoordpogingen onder homoseksuele mannen en adolescenten. Enkele van de achterliggende oorzaken van de emotionele trauma’s die gepaard gaan met zelfmoord onder homoseksuelen zijn:

1). Als een “pre-homoseksueel” in de puberteit komt heeft hij al vaak de afwijzing van jongens uit zijn omgeving ervaren. Gedurende de jaren die daaraan vooraf gingen heeft hij vaak gevoeld dat hij anders was dan de andere jongens. Dat heeft hem dan al emotioneel getraumatiseerd. Hij heeft dringend hulp nodig van een andere man (of mannen) die hem kunnen bevestigen in zijn mannelijkheid. In plaats daarvan krijgt hij te vaak RFSL propaganda te zien, die hem dieper en dieper de homoseksuele levensstijl binnentrekken.

2). Als hij dan “uit de kast komt” als homoseksueel, moet hij vaak nog meer minachting en afwijzing ondergaan van veel mensen. Hij kan zelfs door zijn eigen familie worden afgewezen. Zelfs veel kerkleden weten jammer genoeg niet hoe ze de juiste hulp kunnen bieden. Maar zelfs als ze helemaal geaccepteerd worden, zullen homoseksuele mannen nooit gelukkig kunnen zijn omdat ze diep van binnen voelen dat er iets fouts en onnatuurlijks aan hen is.

3). Als hij dan doorgaat met de homoseksuele levensstijl zal hij ontdekken dat dat nooit tot werkelijke vervulling leidt. Omdat het onnatuurlijk is, zal er nooit emotionele vervulling uit voort kunen komen. En wat gisteren nog fijn was zal vandaag niet langer bevredigigen. Daarom zal hij verder zoeken en dieper in perverse handelingen terecht komen, waardoor hij zich nog minder bevredigd voelt.

Er wordt een grote misvatting aan ons opgedrongen door de homoscene, dat, als er maar meer verdraagzaamheid en acceptatie ten aanzien van de homo’s zou worden getoond, er ook minder zelfmoorden zouden plaatsvinden. Misschien zou het aantal wat kleiner worden. Maar het zou ook leiden tot veel meer jongens die homoseksualiteit gaan ontwikkelen. Ouders zullen het helemaal gewoon en natuurlijk gaan vinden, en er niets aan doen om het te voorkomen. En al zou dan het aantal dalen, het feit dat er veel meer jongens de homo-levensstijl zullen omarmen zal betekenen dat het totale aantal zelfmoorden zal toenemen.

In dit verband wil ik wat nader ingaan op de juiste houding tegenover homoseksuelen, door zorg te dragen voor heteroseksuelen en ze lief te hebben. Van alle e-mails die ik van mijn landgenoten mocht ontvangen door contact via deze website, was ik getroffen door een man (blijkbaar een christen) die het volgende schreef: ,,Is het niet vreselijk (vanuit een christelijk standpunt) dat degenen die het meest hebben moeten lijden onder een ongelukkige jeugd (bijv. een afwezige vader)ook de personen zijn die het grootste risico lopen homoseksueel te worden? De vraag hoe je christelijke liefdeen zorg kunt tonen voor een homoseksuele persoon is erg moeilijk.”

Het is duidelijk wat deze man bedoelt. Als een adolescent pre-homoseksuele neigingen vertoont, en we weten (of hebben redenen om te geloven) dat dat voortkomt uit een gebrekkige opvoeding, moeten we dan niet deze levensstijl accepteren en het gemakkelijer voor hem (of haar) maken om deze levensstijl te accepteren? In wat deze schrijver bijdraagt gaat het om twee dingen: a) Onze houding en b) hoe fair dit alles is.

a) Onze houding

Het antwoord hierop is mijns inziens daarin gelegen of iemand wel of niet gelooft of homoseksualiteit iets is dat je erft (iets in je genen) waardoor je er niets aan kunt doen. De hoeveelheid mensen (waarschijnlijk de meerderheid in veel westerse landen) die gevallen is voor deze mis-informatie, die zo succesvol door de homolobby is gepromoot, gelooft dat ze liefde en zorg toont als ze de homolevensstijl steunt en mogelijk maakt. Degenen onder ons echter die homoseksualiteit niet accepteren als iets dat geerfd is en waar niets aan gedaan kan worden, reageren echter anders. Zodra je weet dat het voorkomen kan worden en zelfs ‘verholpen’ als het eenmaal ontwikkeld is, zullen je houding en handelingen heel anders zijn. Het gaat er niet langer om medelijden te tonen aan de ongelukkige homoseksuelen, maar om een grote en echte bewogenheid te hebben waardoor je wilt voorkomen dat het zich in een jongen of meisje ontwikkelt en (als het al ontwikkeld is), waardoor je hen wilt helpen te ontsnappen aan de strikken van een perverse levensstijl.

Deze gedachte wordt heel goed weergegeven in het roerende verhaal van “Randy”in het boek van Chuck Colson “The Good Life”. Met toestemming van Prison Fellowship is dit hoofdstuk (getiteld “Morality and the National order”), vertaald in het Zweeds, en wordt het op verzoek toegezonden. Zie balk aan de zijkant onder “gratis literatuur” en ontdek hoe je het kunt bestellen. Als u Engels verstaat beveel ik het boek “The Good Life” van Chuck Colson, sterk bij u aan. Chuck is de stichter en voorzitter van de succesvolle Prison Fellowship.

Waar het eigenlijk allemaal op neerkomt is het volgende: Geloof je, ja dan nee, dat homoseksualiteit iets is dat voorkomen kan worden, en dat het ‘verholpen’kan worden als het eenmaal ontwikkeld is? Voor dit doel heb ik Fabel 2 en Fabel 3 geschreven om u te helpen begrijpen waardoor het inderdaad voorkomen kan worden. En ook waarom het zo belangrijk is voor de homolobby om deze informatie bij u vandaan te houden.

b) Hoe fair is dit alles Het is waar dat het niet eerlijk is dat sommige jongens een gezonde opvoeding krijgen met een vader (of een man die dichtbij staat) die hem de noodzakelijke bevestiging geeft voor de ontwikkeling van zijn mannelijkheid, terwijl andere jongens zulke voorbeelden tragisch genoeg moeten missen. Sommige beklagenswaardige jongens zijn zelfs verkracht in hun kindertijd, wat vreselijke littekens nalaat voor het leven. Deze droevige situatie zou de volwassene moeten aansporen, vooral mannen, om zo’n misdeelde jongen ‘onder zijn vleugels’ te nemen en hem de emotionele steun te geven die hij zo hard nodig heeft van een man. Maar voordat het zo ver is moet je begrijpen dat je grote invloed kunt hebben. Je kunt inderdaad verhinderen dat homoseksualiteit ontwikkeld wordt in een kind. Een houding van onverschilligheid en niets doen om het te voorkomen, onder het mom van genetische voorbestemming tot homosekseel, is een van de grootste tragedies in ons land vandaag. Hier moet iets veranderen en de slechte en valse informatie die verspreid wordt door groepen als de RFSL moet ontmaskerd worden. Zij willen hun gelederen aanvullen en zijn dagelijks bezig met de werving van onze jonge en kwetsbare kinderen. Ze weten maar al te goed dat ze met elke nieuwe adolescent die ze aan hun gelederen kunnen toevoegen, ze ook een groot aantal sympathisanten, familieleden van het kind en hun vrienden voor zich gewonnen hebben. Dat betekent meer politieke invloed en macht.

Terug naar de Inhoudsopgave

4. Percentage pedofielen.

Intuitief weten de meeste mensen dat het percentage pedofielen groter is onder homoseksuele dan onder heteroseksuele mensen. Het totale aantal pedofielen ligt natuurlijk hoger bij heteroseksuele mensen, maar dan met meisjes. Maar het percentage is groter onder homoseksuele mannen met een factor van tenminste 3 en misschien 10 of zelfs meer. Omdat pedofilie nog illegaal is, is het heel moeilijk om bij onderzoek van een misdaad vast te stellen of de dader homo- dan wel heteroseksueel is. Een homoseksueel zal eerder zijn ware seksuele aard verbergen dan een hetero. We kunnen echter de soort pedofilie die aan de hand is onderzoeken en daar wat logica op toepassen. Verkrachting van kinderen wordt bijna altijd gedaan door mannen. Vrouwen lijken op de een of andere manier minder te lijden aan deze afwijking. Als vrouwen verkrachten, (want het gebeurt wel) zijn de media eerder geinteresseerd in de opwindende aspecten van het misdrijf dan in de gruwelijkheid van de verkrachting zelf.

Elke keer als een jongen wordt lastiggevallen door een man, is de handeling een homoseksuele daad, of de man in kwestie nu wel of niet als zodanig wordt beschouwd. Denk alleen al eens aan alle katholieke priesters die jongens hebben gemolesteerd. Blijkbaar hadden die priesters homoseksuele neigingen, hoewel ze misschien nooit hebben toegegeven dat ze homoseksueel waren. Zo zijn ook de verkrachtingen van betrekkelijk alle meisjes misdaden van heteroseksuele pedofielen.

Als we dus kijken naar het aantal vergrijpen op jongens en dat vergelijken met het aantal op meisjes, krijgen we een zeker inzicht. In ieder geval wordt er meer melding gemaakt van verkrachting van meisjes door mannen dan van jongens door mannen. Ook moet hier gezegd worden dat er sommige biseksuele verkrachters rondlopen die zowel jongens als meisjes pakken. De statistieken wijzen uit het aantal meisjes dat verkracht wordt, dat van jongens niet ver ontloopt ondanks het feit dat er tussen 25 en 50 maal meer heteroseksuele dan homoseksuele mannen rondlopen onder de algemene bevolking.

Zelfs een politiek correcte liberale krant als Los Angeles Time moest dat toegeven. Op 25/26 augustus 1985 werd een onderzoek onder 2,628 volwassenen uit de hele VS gepuliceerd. Een total van 27% van de vrouwen en 16% van de mannen vertelde seksueel misbruikt te zijn geweest als kind. Met andere woorden, slecht 1,7 maal (=27/16) meer meisjes dan jongens was gemolesteerd. Omdat 25/1,7 = 14,7 en 50/1,7 = 29,4 volgt hieruit dat homoseksuele mannen tussen 14,7 en 29,4 maal vaker pedofielen worden dan heteroseksuele mannen. Even a politically correct liberal media outlet like Los Angeles Time had to admit that. On August 25-26 1985 they reported on a survey of 2,628 adults across the US. A full 27% of the women and 16% of the men claimed to have been sexually molested as children. In other words, only about 1.7 times (=27/16) more girls than boys had been molested. Since 25/1.7=14.7 and 50/1.7=29.4 it follows that homosexual men are between 14.7 and 29.4 times more likely to become pedophiles than heterosexual men. Een dergelijke ruwe schatting als hierboven is gebaseerd op de veronderstelling dat alle verkrachters mannen waren. In de LA Times echter wees het onderzoek uit dat 7% van de meisjes en 7% van de jongens waren gemolesteerd door een vrouw. De mannelijke verkrachters waren dus 93% in tegenstelling tot de eerdere veronderstelling van 100% van het totale aantal verkrachters. Door deze ‘bijstelling’ kwam naar voren dat 4 van elke 10 verkrachtingen uit dit onderzoek door homoseksuelen waren gepleegd. Dus met 40% gedeeld door 2-4% homoseksuele populatie wordt het tussen 10 (=40/4) tot 20 (=40/2) maal waarschijnlijker dat een homoseksuele man een pedofiel is, dan dat een heteroseksuele man dat is. Dit komt overeen met de ‘niet bijgestelde’ aantallen hierboven (14,7 tot 29,4 maal waarschijnlijker). Door op (Fabel 1-1) te klikken zul je meer informatie hierover vinden en ook meer studies over dit onderwerp.

Eén ding moet hierbij worden opgemerkt. Veel statistieken van voorgaande onderzoeken zijn gebaseerd op een data base van voor de homoseksuele explosie, die voortkwam uit de aandacht van de media, die deze levensstijl populair maakte. Tegenwoordig stijgt het percentage homoseksuelen waarschijnlijk ver uit boven de hitorische niveau’s van 2-4% van de bevolking. Als bijvoorbeeld de percentages homoseksuelen van tegenwoordig tussen de 4 en de 8% liggen en wordt toegepast op dezelfde data base, worden de uitkomsten gereduceerd met een factor 2, van 10-20 maal tot tussen 5-10 maal meer kans op pedofilie onder homoseksuele mannen. Maar een dergelijke berekening is natuurlijk knutselwerk. Omdat, wanneer het percentage homoseksuelen stijgt onder de bevolking in zijn geheel, ook het totale aantal pedofiele misdaden door homoseksuelen stijgt. Er zal dus waarschijnlijk altijd 10 tot 20 maal meer kans zijn op een homoseksuele, dan op een heteroseksuele pedofiel.

Uit de cijfers blijkt dat de meeste homoseksuelen natuurlijk geen pedofielen zijn. Om dus deel uit te maken van een groep met zo’n groot percentage pedofielen, is (begrijpelijk) vaak storend voor niet-pedofiele homoseksuelen. Hetzelfde geldt voor de situatie met de “North American Man-Boy Love Association” (NAMBLA) die veel niet-pedofiele homoseksuelen in verlegenheid brengt. De acceptatie van pedofilie wint echter langzaam maar zeker terrein in onze decadente maatschappij. Het zal dus niet lang meer duren voor NAMBLA geen schaamtevolle zaak meer is. We gaan nu wat voorbeelden bekijken en dan zal ik mijn eigen statistische analyse presenteren op grond van uitgebreide en interessante gegevens.

4:1. In een verklaring op de eigen website van RFSL wordt bewondering geuit voor oudere mannen die sex hebben met kleine jongens. Ze schrijven: ,,In het oude Griekenland werd de liefde tussen oudere mannen en kleine jongens hoog gewaardeerd”. Voor meer informatie hier over: klikken op (Nr 2).

4:2. Het is geen geheim dat juist Thailand met zijn beruchte kinderprostitutie zo’n populair reisdoel is voor homoseksuele mannen. Op deze informatiepagina (ref.8) – die gericht is aan homoseksuele mannen – lezen we waarom dit land zo populair is. In een gedeelte staat:

“Over de homoscene.

We willen graag dat uw bezoek aan de homogemeenschap zo aangenaam mogelijk verloopt. Veel gasten kennen het homoleven in Phuket al, maar voor deze nieuwe bezoekers hebben we een aantal suggesties die we hen willen meegeven.

Onthoud alstublieft dat de Thaise mannen die u in de bars gaat ontmoeten, werkende mannen zijn, en dat hun inkomen afhankelijk is van uw bevrediging en plezier. Als u een tijdje met iemand in een bar gesproken hebt, bied hem dan een drankje aan, geef hem een fooi, of doe het allebei. U zult overal diverse soorten Thaise mannen vinden: mannelijke mannen, vrouwelijke mannen, mannelijke jongens, vrouwelijke jongens en lady-jongens. Wees niet verbaasd als sommige Thaise mannen die met een homotoerist uitgaan, hetero zijn …. (commentaar: Ze worden ‘Thaise mannen’ genoemd terwijl velen van hen nog maar jongens zijn).

Patong heeft bars met cabaret shows, go-go boys, seks shows, bars en restaurants, en op bijna elke locatie zijn Thaise mannen die een gast willen verzorgen. Als je je aangetrokken voelt tot een Thaise man, moet je via de eigenaar of gerant uitvinden of hij Engels spreekt. Het is het beste om open kaart te spelen met de Thaise mannen en de eigenaar van de bar. Probeer erachter te komen waar de Thaise man wel en niet van houdt. Kom erachter of hij de nacht met u wil doorbrengen, of alleen maar een kortere tijd met u wil optrekken. Als je hier niet van te voren achter komt, zou je wel eens teleurgesteld kunnen worden en in verwarring raken. Je moet altijd een fooi aan de bar geven. Dat is buiten kijf als je een Thaise man die in die bar werkt wilt meenemen. Je betaling aan de Thaise man kan varieren. Het kan alleen om sex gaan, het doorbrengen van de nacht, of misschien uw hele vakantie met hem samen. Onthoud altublieft dat deze man familie en vrienden heeft, en ook wat tijd nodig heeft voor zijn dagelijkse leven.Betaling kan geschieden aan het eind van uw avontuur, maar het is attenter om het met elkaar te bespreken. Verschillende Thaise mannen die je hier zult ontmoeten hebben net als andere mensen verschillende bedoelingen als ze u willen ontmoeten. Ze maken contact voor: liefde, seksuele genoegens, geld om te leven, of een combinatie van deze dingen.

Wij westerse homo’s zijn gewend seksueel contact te zoeken alleen voor de geneugten van seks of als onderdeel van de liefde die we zoeken. Maar we zijn er niet op bedacht dat daar geld tegenover moet staan. Dat is hier de realiteit. En of je daar nu deel van wilt uitmaken of niet, het zal je verblijf n de homogemeenschap hier gemakkelijker maken als je er van tevoren op bedacht bent.

We hopen dat u hier een hele leuke tijd zult hebben en dat onze suggesties u daarbij zullen helpen.”

Ten overvloede vermelden we dat de homogemeenschap zich, nadat de tsunami Thailand had getroffen, gedwongen zag een groot homo festival in Phuket af te gelasten, tot grote teleurstelling van veel van onze homo’s. Dit stond spijtig genoeg aangekondigd op de RFSL website.

4:3. Nederland en Belgie zijn landen die bekend staan om hun verdurende verlaging van het “jaar des onderscheids” tussen volwassene en kind (nu 12 jaar). Daarom verbaasd het niemand dat Bo Svensson – opperrechter van het Zweedse Hooggerechtshof en verdediger van de sekshandel – een voorbeeld schijnt te nemen aan het Belgische rechtssysteem. Hij besprak dit in een interview waarin hij zijn maatje bij de Hoge Raad, Leif Thorsson, verdedigde, die seks had gekocht van een jonge student in Stockholm. (Nr 1).

4:4. Onlangs bracht The Journal of Homosexuality een speciale editie uit van hun publicatie over “het pedofielendebat”. De uitgever John DeCecco zit ook in de redactie van “Paedika: The Journal of Paedofilia”, een Nederlandse publicatie die “pedofielen onderzoek” onderschrijft in een poging pedofilie acceptabeler te maken voor de maatschappij. Deze speciale editie weerspiegelt een essentiele, invloedrijke en groeiende afdeling van de homoseksuele gemeenschap die pedofilie nooit schuwt of veroordeelt. (REF.1 pagina 63).

De homolobby houdt ervan te benadrukken date er meer heteroseksuele dan homoseksuele pedofielen in de maatschappij zijn. En als we het over het totale aantal van dergelijke misdaden hebben, dan is dat natuurlijk waar. Een goedgelovig publiek zoekt niet verder. Maar als je naar het percentage pedofielen kijkt, dan komt homoseksuele pedofilie veel vaker voor. Met een factor van ongeveer 10.

De reden waarom de diverse onderzoeken steeds wisselende resultaten laten zien, is te vinden in (hiervoor ook gezegd) de moeilijkheidsgraad van het vinden van exacte aantallen in de data bases. Mensen kunnen hier verkeerde conclusies uit trekken en betwijfelen of pedofilie wel echt zo behoorlijk is toegenomen onder homoseksuelen. Maar alle onderzoeken komen tot dezelfde duidelijke resultaten.

Voor de zekerheid zijn hier nog onderzoeksresultaten van onder factor 10. Een van die studies (REF.1 pagina 64-65 en ref.9), laat zien date r 36 maal meer heteroseksuelen dan homoseksuelen zijn. Maar het aantal heteroverkrachtingen was “slechts” 11 maal groter dan het aantal homoverkrachtingen. Er was dus slechts een 3 maal grotere kans (=36/11) dat een homoseksuele man een pedofiel zou blijken te zijn dan dat een hereo dat zou zijn. Toch is er een andere studie gepubliceerd in 1988 in het “Psychiatric Journal of the University of Ottawa” door Bradford, Bloomberg en Bourget (ref. 10). Zij ontdekten dat tussen de 19% en de 33% van alle gerapporteerde pedofilie, door homoseksuele mannen gedaan was. Met in ons achterhoofd de wetenschap dat 3% van alle mannen homoseksueel is, is het duidelijk dat pedofilie “oververtegenwoordigd” is onder homoseksuelen: Tussen 6 (=19/3) en 11(=33/3) maal de frequentie van heteroseksuele mannen.

Het is belangrijk te bedenken dat sinds 1973, toen APA plotseling homoseksualiteit als normaal gedrag bestempelde (zie Fabel 2 sub 1), de psychologie en psychiatrie overspoeld zijn geraakt door homoseksuelen met een vooropgezette agenda. We moeten er daarom op bedacht zijn dat onderzoeken van recente datum (zeker wanneer de schrijvers zelf homoseksueel zijn) sterk bevooroordeeld zijn en vaak intellectueel niet eerlijk, op het gebied van “onderzoek” naar homoseksualiteit. Lees Fabel 3 hieronder om een paar voorbeelden hiervan te vinden. Onderzoek op het gebied van pedofilie onder homoseksuelen die nu uitgevoerd worden, moeten daarom met een korrel zout genomen worden.

REF.2 pagina’s 121-140. Hier zijn meer dan een dozijn waarheidsgetrouwe onderzoeksresultaten en rapporten te vinden die wijzen op een beduidend hogere frequentie van pedofilie onder homoseksuele mannen. Ik beveel de volgende referentie bij u aan: [ref.38] (Report: pedophilia more common among ‘gays’ – Research purports to reveal ‘dark side’of homosexual culture). Eeen gedetailleerde analyse van een uitgebreide data base (uit 12 staten in de VS tussen 1991 en 1996) uitgebracht door het Bureau of Justice van de VS in 2000. (ref.11 en ref.12), komen uit op de breuk 10:1 die de verhouding aangeeft van pedofilie onder homoseksuele en heteroseksuele mannen (Nr 3).

Terug naar de Inhoudsopgave

5. Seksueel Overdraagbare Ziektes (SOA’s) Het HIV virus heeft de afgelopen twee en een halve decennia in het middelpunt van de belangstelling gestaan, vanaf het moment dat het zich ging verspreiden in de zogenoemde “homoseksuele bad-clubs” in New York in 1981 en spoedig daarna in San Fransisco. De extreem gevaarlijke en zelfvernietigende praktijken van homoseksuele mannen was er de hoofdoorzaak van dat de vreselijke epidemie snel om zich heen greep.

Toen had de ziekte nog de naam GRID (Gay Related Immune Disorder). Maar al snel kreeg de homogemeenschap, die plotseling veel invloed had gekregen, het voor elkaar dat de naam veranderd werd in AIDS (Acquired Immune Deficiency Syndrome). Tegenwoordig kent iedereen de tragische en zich over de hele wereld verspreidende epidemie HIV/AIDS.

Behalve HIV/GRID/AIDS zijn er echter nog veel meer SOA’s. Onder anderen bestaan er HPV’s (Human Papilloma Virus), een verzamelnaam voor zo’n 70 verschillende virussen. Een onderzoek onder homoseksuele en biseksuele mannen in San Francisco wees uit dat HPV bijna universeel aanwezig was onder HIV positieve mannen en een volle 60% onder HIV negatieve homoseksuele en biseksuele mannen. Zo zijn er ook vele andere SOA’s (gonorroe, syfilis, kaposi sarcoma, etc.) die bekender zijn onder homoseksuele mannen. Ook hepatitis B komt vaker voor onder homoseksuele mannen.

Er zijn twee belangrijke achterliggende oorzaken voor de snelle verspreiding van SOA’s onder homoseksuele mannen:

5:1. De frequentie van anale gemeenschap onder homoseksuele mannen ligt hoog. Volgens een rapport (ref.13) : [Groei van onveilige seks en rectale gonorroe onder mannen die seks met mannen hebben (MSM) San Francisco, Califoria, 1994-1997, Wekelijks Sterfte en Ziekte rapport, Centra voor Beheersing en Preventie van Ziektes, 29 januari 1999] is het percentage van anale seks onder homoseksuele mannen (MSM) tussen 1994 en 1997 toegenomen van 57,6% tot 61,2%. Je hoeft alleen maar te kijken naar RFSL’s eigen “Anal Manual” – schaamteloos vertoond op hun website (ref.14)- om je te realiseren hoe wijdverspreid deze praktijk onder homoseksuele mannen is.

Tijdens anale gemeenschap worden SOA’s veel sneller overgebracht dan tijdens vaginale gemeenschap. In een onderzoek dat gepubliceerd werd in het New England Journal of Medicine had men ontdekt dat “de waarschijnlijkheid van HIV overdracht bij onveilige anale penetratie, tussen 0,008 en 0,032 was, of tussen 1 op de 125 en 1 op de 31 voor elke keer dat deze daad wordt uitgevoerd.” (REF.2 pagina 71-72). In vergelijking daarmee is de waarschijnlijkheid bij onveilige vaginale gemeenschap “slechts” tussen de 0,0005 en de 0,0015 of tussen de 1 op 2000 en 1 op 666By comparison, the probability of HIV transmission in unprotected vaginal intercourse is “only” between 0.0005 and 0.0015 or between 1 op de 2000 en 1 op de 666. De conclusie is dat anale gemeenschap tussen de 5 en 64 maal riskanter is dan vaginale gemeenschap.

Maar de overdracht vindt niet alleen door “bloed op bloed” of “speeksel op speeksel” plaats. Uit de brochure “Anal Pleasure and Health” (Jack Morin, Anal Pleasure and Health: A Guide for Men and Women, San Francisco, Down There Press, 1998 p. 220) hebben we overgenomen: “Bij Seksuele activiteiten is de kans groot dat kleine porties feces terecht komen in de mond van de seksuele partner. De meest rechtstreekse route is via oraal-anaal contact.”

5:2. Het grote aantal wisselende partners onder homoseksuele mannen. We gaan weer even naar de website van RFSL om te zien dat dat waar is en hoeveel risico’s homoseksuele mannen bereid zijn te nemen als het gaat om onveilige seks (ref.15). Hier schrijft iemand: “We houden van elkaar en zijn uit een test HIV negatief gebleken. We gaan zonder condoom ons gang met elkaar, maar gebruiken een condoom met anderen. Het heeft zin om aan de veiligheid werken door je tweemaal in de drie maanden te laten testen, en safere seks te hebben in de tussentijd. Het duurt ongeveer drie maanden om antistoffen te vormen. Daarna moet je een overeenkomst sluiten over de regels die je wilt toepassen als je iemand anders tegen het lijf loopt; altijd met condoom vrijen bijvoorbeeld en het je partner meteen vertellen als je onveilige seks hebt gehad. Dat is een goede afspraak.”

Terug naar de Inhoudsopgave

6. Ontrouw aan partner.

Het gemiddelde aantal partners op een heel leven is 50 bij homoseksuele mannen en 4 bij hetero’s (REF.1; pagina 54). Wederom, een dergelijk gemiddelde sluit niet uit dat er homoseksuele mannen zijn die trouw zijn aan hun partner (hoewel zelden een leven lang) en dat er ontrouwe heteroseksuelen zijn. De afgelopen 12 maanden was het aantal partners onder homoseksuele mannen 12, en onder heteroseksuele mannen 1,2. Anale gemeenschap gedurende de laatste 12 maanden was 65% onder homo’s (MSM of mannen seks met mannen) en 9,5% onder heteroseksuele mannen (MSW).

Behalve het veel grotere risico van SOA’s onder homoseksuele mannen (zie boven) resulteert het hoge ontrouwcijfer binnen hun relaties vaak in extra emotionele trauma’s bij een van de partners als een relatie wordt verbroken. Bovendien is er emotioneel trauma bij eventueel geadopteerde kinderen. Behalve het grotere risico op pedofilie is ook dit een realiteit geworden voor onze kleintjes sinds ons parlement (“Riksdag”) op beschamende wijze adoptie gelegaliseerd heeft voor homoparen. (zie “The Parade of Shame” onder Fabel 4.2 hieronder).

Terug naar de Inhoudsopgave

7. Sociale en religieuze acceptatie.

Hoewel het een verdwijnende minderheid is, zijn er nog altijd Zweden die de homoseksuele levensstijl niet onverdeeld acceptabel vinden. Hun redenen daarvoor zijn tweeledig: 7:1 Sommige Zweden hebben een hekel aan het feit dat de gemiddelde homoseksuele gemeenschap op de medische, sociale en financiele bronnen de belastingen hebben opgedreven. De hoge kosten van AIDS en andere SOA’s, drugsverslaving etc. doen de financiele bronnen verminderen die voor andere sociale doelen en onderzoekprogramma’s bedoeld waren.7:2 Sommige mensen in Zweden hebben – zelfs na de enorme verschuiving die heeft plaatsgevonden ten aanzien van de normen gedurende de laatste decennia – nog steeds religieuze wortels die hun menineinvloeden over de homoseksuele levensstijl. Laten we eens kijken naar de drie voornaamste religies in onze samenleving van vandaag.

ISLAM Islam –waarschijnlijk al de grootste religie in Zweden (in ieder geval voor zover het de uiting van de religie betreft) – heeft duidelijk bezwaar tegen homoseksueel gedrag:

(Koran 4:16)

Als twee mannen onder u onnatuurlijke genegenheid (lust) voor elkaar hebben, moeten ze beiden gestraft worden.

(Koran 27:55)

Zou je eerder met een man dan met een vrouw in lusten geraken. Nee, jullie zijn een onwetend volk .

JOODS-CHRISTELIJK

In deze beide wereldreligies wordt van oudsher homoseksualiteit veroordeeld. Dit gezegd hebbende, moet worden erkend dat de meeste christenen vandaag (met uitzondering van de Rooms Katholieken) hun religie veranderd hebben en tegenwoordig homoseksualiteit accepteren. Om erachter te komen hoe dit heeft kunnen gebeuren in de afgelopen 3 decennia moet je op deze link klikken (Nr. 6) Ondanks de grotere acceptatie, veroordelen al de voornaamste religies homoseksualiteit in Zweden – in ieder geval volgens hun oorspronkelijke waarden en historische heilige documenten. Als uw kind dus homoseksueel blijkt te zijn zal hij/zij het waarschijnlijk moeilijker hebben in de omgang met tenminste een aantal mensen in ons land.

Terug naar de Inhoudsopgave

8. Een abnormal accent op seks.

Bij de homoseksuele persoon neemt seks over het algemeen een grotere plaats dan bij de heteroseksueel. Als een adolescent , man of vrouw, seksueel actief wordt, heeft hij of zij natuurlijk een grotere interesse in seks. Waar deze focus bij de heteroseksuele persoon minder groot wordt in het huwelijk en bij beginnende gezinsvorming, wordt hij juist onnatuurlijk groot en intensief. We hebben nog nooit een heteroseksuele organisatie gezien die haar geaardheid vierde met een “Hetero Dag Parade”, terwijl de leden op een bed liggen op een praalwagen en obscene bewegingen maken vlak voor het koninklijk paleis. De heteroseksueel heeft zoveel andere dingen en verplichtingen die zijn leven vervullen.

Terug naar de Inhoudsopgave

9. Rectale problemen.

Zelfs wanneer condooms gebruikt worden om het risico te verlagen van de overdracht van virussen en bacterien (zie boven), wordt je toch gemakkelijk verwond bij anale gemeenschap; vooral de persoon die gepenetreerd wordt. De kringspier is alleen geschapen voor een bepaalde mate van uitrekking, om van binnenuit de zaken door te laten. De druk van een penis kan de kringspier behoorlijk verwonden. De gebruikelijke praktijk van “fisting”, zoals die beschreven wordt in het “Anal Manual”van de RFSL online, is zelfs nog erger (ref.5)

“Fisting

Fistfucking is een sekstechniek voor gevorderden en houdt in dat de hele hand het rectum binnen gebracht wordt. Om te ‘fisten’ of te worden ‘gefist’ heb je grote kennis nodig gecombineerd met kalmte en verantwoordelijkheidsgevoel. Het is een kwestie van oefenen en vertrouwen. Om je vuist in andermans achterwerk te steken is een privilege. Degene die ‘gefist’ wordt toont vertrouwen en het betekent dat je zijn kwetsbaarheid moet respecteren. Een goede fister is helemaal geconcentreerd op zijn partner en heeft alle aandacht voor zijn reactie’s. Degene die gefist wordt moet ontspannen zijn en genieten en niet bezig zijn met hoe hij zijn anale kanaal kan openen. Als je een beginner bent adviseer ik je een ervaren fister als leraar te nemen. Een paar aanbevelingen:

* Maak van te voren je darmkanaal schoon.

* Vermijd verwondingen door je nagels kort te knippen.

* Verwijder armbanden, ringen enz.

* Gebruik nooit dezelfde handschoen op twee mensen.

* Gebruik veel smeermiddelen het liefst op siliconenbasis.

* Als je smeermiddelen op waterbasis gebruikt, houd dan een glas water bij de hand om je hand in te dopen.

* Vermijd rimming na fisting.

* Lik en fuck eerst. Daarna fisten.”

Daarom, zelfs als condooms gebruikt worden om het risico te verlagen van virale en bacteriele infecties (zie boven) is anale gemeenschap verwondend, vooral voor de man die gepenetreerd wordt. Het leidt vaak tot anale incontinentie of anale kanker. Het membraan dat het rectum omgeeft raakt bijna altijd beschadigd. Zelfs zonder grote verwondingen, heb je kleine (soms microscopisch kleine) scheurtjes in het rectale membraan, waardoor bacteria direct in het bloed terecht kunnen komen. Daarom, zelfs al hebben trouwe homoseksuele partners minder kans op AIDS, toch raken ze vaak betrokken bij zulke activiteiten en hebben grote kans andere infectie’s op te lopen.

Ze zijn vaak het slachtoffer van andere ernstige en soms dodelijke infecties die veroorzaakt worden door feces die in het bloed terecht komt. Hepatitis B is hierbij ingesloten en een heleboel normaliter ongebruikelijke infecties zoals shigellosis, Guardia Lamblia, die nu samen genoemd worden het “Gay Bowel Syndrome GBS)” (REF.2; pagina’s 80-82). Een artikel van een publicatie [F.N. Judson, "Sexually Transmitted Viral Hepatitis and Enteric Pathogens", Urology Clinics of North America 11,. No.1 (February 1984), pp.177-185] vat wordt het als volgt samengevat:

“Vanwege het grote aantal sekspartners en praktijken zoals anilingus en anale gemeenschap, lopen homoseksuele mannen verhoogd de kans om hepatitis B te krijgen, giardiasis, amebiasis, shigellosis, campylobacteriosis en anurectala infecties met Neisseria gonorrhea, Chlamydia trachomatis, Treponema palladium, herpes simplex virus, en HPV (Human Papilloma Viruses)".

Tegen de achtergrond van deze met elkaar vergeleken levensstijlen, kunt u als ouder of grootouder uw eigen mening vormen over de levensstijl die u geschikt acht voor uw nazaat (vooral jongens). U kunt voor uzelf nagaan hoeveel u ervoor over hebt om een homoseksuele levensstijl te proberen verhinderen. In het volgende hoofdstuk (Fabel 2) gaan we onderzoeken wat u kunt doen om uw kind ten goede te beinvloeden (op heel jonge leeftijd al) zodat hij waarschijnlijk de gewenste seksuele geaardheid zal volgen als hij in de puberteit komt.

Terug naar de Inhoudsopgave

Fabel nummer 2: Je kunt de toekomstige seksuele geaardheid van een kind niet beïnvloeden.

In de hieronder staande verhandeling heb ik willen beschrijven hoe u zou moeten handelen en ook wat u moet vermijden als u wilt dat uw kind of kleinkind de heteroseksuele levensstijl zal verkiezen als hij in de puberteit komt. Als u echter de voorkeur geeft aan de homoseksuele levensstijl (bij voorbeeld homoseksuele partners die kinderen hebben geadopteerd), dan zult u het tegenovergestelde willen doen van wat ik hieronder voorstel.

Terug naar de Inhoudsopgave

1. Overtuigende resultaten van diepgaand onderzoek worden achtergehouden door de homolobby.

Eerst iets over wat nu eigenlijk ‘politiek correct’ betekent in Zweden. Wat hier volgt wordt in brede kring beschouwd als homofobisch (“een onvriendelijke en afkeurende kijk op de homoseksuele geaardheid”) in ons land. Hoewel dit bedoeld is als scheldwoord, is het een juist woord. Het is het tegenovergestelde van homofiel (“een vriendelijke goedgezinde kijk op de homoseksuele geaardheid”). Er zijn tegenwoordig meer homofiele dan homofobische mensen in Zweden. Nog maar één generatie geleden was het omgekeerde het geval.

Dit is het gevolg van de onophoudelijke propaganda van de RFSL en SVT gedurende de afgelopen drie decennia. Als je geen Zweed bent, moet je weten dat SVT het Zweedse TV monopolie heeft. Het is in werkelijkheid de propaganda- en indoctrinatie-arm van RFSL. Het kwam daarom niet als een verrassing toen SVT de prestigieuze ‘Rainbow Award’ kreeg, vanwege de promotie van hun agenda. Deze prijsuitreiking stond in verband met de “Gay Pride Week” in Stockholm, Zweden. Onze hoofdstad Stockholm is een magneet geworden (een virtueel Mekka) voor homofielen uit heel Europa.

De homolobby is buitengewoon invloedrijk in onze hedendaagse maatschappij. Op alle fronten. Ze weten maar al te goed dat hun politieke invloed recht evenredig is met hun aantal. Veel ouders en familieleden scharen zich achter RFSL zodra ze weten dat een van hen homoseksueel is geworden. Maar op hetzelfde moment geloven ze diep van binnen dat het een tragedie is. Daarom, als je ouders of grootouders bent, die graag zouden willen dat hun kind of kleinkind op een dag de heteroseksuele geaardheid zal hebben, neem dan zorgvuldig notitie van het volgende.

Veel van wat hier volgt is met toestemming overgenomen uit een Amerikaans boek van Joseph Nicolosi getiteld ”A Parent's Guide to Preventing Homosexuality”  (REF.3). Nicolosi is doctor in de psychologie. Er moet hier opgemerkt worden dat zijn boek gebaseerd is op wat uit psychologisch onderzoek naar voren is gekomen en niet op religieuze concepten. Vanwege zijn inzichten hebben leiders en veel leden van de “American Psychological Association” nu een hekel aan dr. Nicolosi. In 1973 stemde een verwante groep – de “American Psychiatric Association” of “APA” – ervoor om homoseksualiteit te schrappen van de officiële lijst van psychiatrische ziektes (the Diagnostic and Statistical Manual of kortweg DSM). Dit lukte door middel van iets wat bijna op een coup leek die gepleegd werd door een kleine maar zeer mondige en boze groep homoseksuele leden en sympathisanten (REF.1 pagina’s 32-35). Vanaf die tijd hebben homoseksuele psychiaters, psychologen en hun sympathisanten in stijgende mate het onderzoek, de rapporten en symposia binnen hun organisaties bepaald. Met een voorbeeld illustreert dr. Nicolosi deze verschuiving in de benadering. Hij schrijft (REF.3; pagina 171-172):

”Politieke correctheid blijft al onze geestelijke gezondheidsorganisaties plagen. Een jaarlijkse bijeenkomst van de APA in 1999 zou een debat op de agenda zetten over de kwestie of seksuele geaardheid veranderd kan worden door therapie. Dat debat ging echter niet door, toen twee van de sprekers zich terugtrokken onder de mededeling dat het onderwerp van een veranderbare homoseksualiteit, te politiek geladen zou zijn voor een wetenschappelijke bijeenkomst. Psychiater Jeffrey Satinover en ik waren oorspronkelijk gevraagd voor dat panel, maar de homoactivisten onder de psychiaters weigerden deel te nemen als Satinover of ik zouden deelnemen aan die discussie.

Je zit dus in het hoger onderwijs en je denkt dat heteroseksualiteit normaal is? Ik wens je succes bij het ventileren van je mening, het publiceren van je scriptie, en het opschieten met je collega’s. Je kunt die gedachte beter voor je houden, als je niet uit de sociale club geweerd wilt worden waarvan je de waardering nu juist zo nodig hebt.”

Voor meer informatie over dit onderwerp kun je klikken op deze link (Nr.4 in de balk aan de zijkant)

Als het achterhouden van de waarheid door de homolobby in de VS al zo prevaleert, hoe moet het dan in ons land zijn? Er is waarschijnlijk geen enkele psychiater of psycholoog in Zweden te vinden die wil (of durft) samen te werken met ouders die hun jongen bij hen brengen uit bezorgdheid voor een ontwikkeling van vrouwelijk gedrag in hun kind. Je staat er dus alleen voor, als ouder of grootouder, in je bezorgdheid over de toekomstige seksuele geaardheid van je nakomeling. Om u hierin tegemoet te komen stel ik gratis literatuur beschikbaar. U kunt hierover contact met me opnemen onder “gratis literatuur” in de menubalk aan de zijkant.

Na deze wat lange inleiding zullen we dan toch nader bestuderen wat er uit eerlijke onderzoekingen bekend is geworden en wat je kunt doen om een beginnende prehomoseksualiteit en de daaruit volgende homoseksualiteit te voorkomen in je kinderen. Laten we eerst de wortel (genesis) van homoseksualiteit bij jongens bekijken.

Terug naar de Inhoudsopgave

2. Onderzoeksrapport door Bieber c.s. (REF.4)
We gaan eerst kijken naar een belangrijke studie van Irving Bieber en zo’n 70 psychiaters en psychologen. Het uitvoerige onderzoek begon in 1952 en 10 jaar later – na vele evaluatie’s en follow-up activiteiten – bracht een team van acht medische psychoanalytici en een klinische psycholoog een rapport uit getiteld: Homoseksualiteit, een psychoanalytisch onderzoek van mannelijke homoseksuelen, New York: Basic Books, 1962 (REF.4).

Behalve het feit dat de omvang van dit onderzoek aanzienlijk is en de expertise van de schrijvers groot, is dit onderzoek nog belangrijk om de twee volgende redenen:

2:1. Het werd uitgevoerd tussen 1952 en 1962. Dat was in de tijd voordat het een politiek taboe werd om homoseksualiteit als ongewenst gedrag te bestempelen, dat voorkomen moest worden. Na 1973, toen APA homoseksualiteit als abnormaal gedrag verwijderde van hun DSM (Diagnostic and Statistical Manual), werd het praktisch onmogelijk om nog onderzoek van deze aard te verrichten. Als er al een groep onderzoekers tegenwoordig de euvele moed zou hebben iets dergelijks te doen, dan zouden ze ongelofelijk worden uitgestoten uit hun kring van collega’s. Maar de onderzoeksresultaten zijn nog steeds waardevol voor vandaag, en buitengewoon belangrijk voor ouders die homoseksualiteit willen weren uit het leven van hun zoon.

2:2. In 1962 was homoseksualiteit nog niet populair gemaakt door de meeste media, en ook was het nog niet opgehemeld door de entertainment business. Dat is tegenwoordig wel heel anders.

Kijk alleen al eens naar wat RFSL tegenwoordig op hun website schrijft (ref.16) en dan begrijp je onmiddellijk waar ik het over heb:

“Wie neemt er wie? – Over seks voor jou, als je jong bent en je wilt wat. Een meisje ontmoet leuke jongen. De jongen ontmoet een andere jongen. Die andere jongen heeft juist een ontmoeting gehad met een ander meisje.
Probeer je seksualiteit uit! Wie je zelf bent, wat je wilt worden en waar je nieuwsgierig naar bent. De wereld ligt voor je open en er valt een hoop te ontdekken, alles is mogelijk. En natuurlijk heb je later meer spijt van wat je niet geprobeerd hebt dan van wat je wel geprobeerd hebt.”

(Einde aangehaalde tekst van RFSL website)

Het is duidelijk dat veel jonge mensen – die eigenlijk normaal gesproken geen homoseksuelen zouden worden (d.w.z. dat ze geen “prehomo’s” waren als gevolg van een ongelukkige jeugd) tegenwoordig toch kiezen voor deze levensstijl omdat het tegenwoordig zo ‘in’ is. Of ze proberen het op zijn minst uit en velen raken dan verstrikt in de netten (zie onderwerp 7 onder gratis literatuur in het menu van de zijbalk). De implicaties van zo’n duidelijk verkozen levensstijl worden niet echt besproken op deze website. Dit kan alleen een halt worden toegeroepen als activiteiten in de stijl van de RFSL geweerd gaan worden in het belang van de volksgezondheid. We kunnen dus spreken van homoseksualiteit die in de vijftiger en zestiger jaren nog gestigmatiseerd was en die niemand wilde nastreven of uitproberen. Er is toch ook niemand die graag een alcoholist is. In het Bieber onderzoek werden niet minder dan 106 homoseksuele mannen langdurig onderzocht, samen met een groep van 100 heteroseksuele mannen. De basisvraag was aldoor weer: Waarom waren de 106 mannen homoseksueel geworden? Hoe zouden we moeten reageren als iets in hun achtergrond of opvoeding er de oorzaak van was dat ze zich fysiek aangetrokken voelen tot andere mannen?

De resultaten waren opmerkelijk. Er was een grootst gemene deler bij de homoseksuele geaardheid van al deze 106 mannen. Bieber en zijn team kwamen tot de conclusie dat ze allemaal (zonder uitzondering) een emotioneel afwezige vader hadden gehad, of helemaal geen vader tijdens hun opvoeding. Geen van hen voelde zich verbonden met zijn vader.

Soms, niet altijd, ging dit gepaard met vijandigheid tegenover hun vader om verschillende redenen. Het resultaat was gebaseerd op de manier waarop de mannen hun vader ervaren hadden, en niet andersom. Sommige vaders hebben misschien gedacht dat alles prima ging en dat ze voorzagen in de emotionele behoeftes van hun zoon.

Uit de resultaten van het onderzoek kwamen ook andere dingen naar voren:
“Diepgaande intermenselijke stoornis is steeds aanwezig in de homoseksuele vader-zoon relaties … . Niet een van de vaders (van homoseksuele zoons) kon als een redelijk normale vader worden beschouwd.”

Het is interessant dat in de groep van 100 heteroseksuele mannen zeker niet iedereen een goede relatie met zijn vader had. Zevenendertig procent van hen moest zelfs toegeven zijn vader te haten. In de homogroep echter zeiden 63 mannen (59 %) dat ze hun vader haatten.

Terug naar de Inhoudsopgave

3. Conclusies die getrokken moeten worden
Allereerst wil ik zeggen dat er altijd uitzonderingen kunnen voorkomen op de gevonden regel, de grootst gemene deler van een emotioneel afwezige vader die voor alle 106 homoseksuele mannen gold. Maar er zijn heel sterke bewijzen gevonden voor de volgende conclusies:

Als een vader emotioneel verbonden is met zijn zoon, is er heel weinig kans dat de zoon homoseksueel wordt. Maar, als een vader niet emotioneel verbonden is met zijn zoon, leidt dat niet automatisch tot homoseksualiteit. Tenslotte beweerde 37 % van de 100 heteroseksuele mannen van het onderzoek dat ze hun vader haatten (waar dat voor 59 % van de homoseksuele groep gold). De homoseksuele mannen konden echter op de een of andere manier geen relatie beleven met hun vader.

Met andere woorden: Waar het homoseksualiteit betreft is er altijd een afwezige vader-zoon relatie, mogelijke andere oorzaken daargelaten.

Dat is zeer opmerkelijk! Daarom:

Vaders: Je kunt homoseksualiteit bij je zoon voorkomen door een relatie met hem te hebben! Maar ook als je dat niet zou hebben is het nog niet gezegd dat je zoon ook daadwerkelijk gedoemd is tot een homoseksueel leven. Er spelen nog andere factoren mee, waar we later naar zullen kijken.

Behalve het eensluidende resultaat met betrekking tot de emotionele binding tussen vader en zoon speelden er nog een heel aantal relationele aspecten mee, hoewel de strekking daarvan op hetzelfde neerkomt. Hier volgen er een aantal. (De aantallen bij elkaar opgeteld komen niet helemaal aan de 100 % omdat niet alle mannen alle vragen konden beantwoorden). “H” slaat op de groep van 106 homoseksuele mannen; “C” slaat op de groep van 100 heteroseksuele mannen:   

Om deze tabel op de juiste manier te kunnen interpreteren, moeten we weer even bedenken dat een jongen die niet met zijn vader verbonden is, niet automatisch een homoseksueel hoeft te worden. Weliswaar werden de meeste mannen die geen binding met hun vader hadden toch homoseksueel. (Onthoud: geen binding met vader is noodzakelijk maar niet voldoende om homoseksueel te worden). Wat zijn die andere aspecten die een rol spelen bij het vinden van de seksuele geaardheid?

Kijk bijvoorbeeld eens naar de zesde vraag! (‘vader uitte zijn genegenheid voor patiënt’). Onder de homoseksuele mannen had ongeveer 25 % zulke genegenheid ervaren. Dat weerhield hen er niet van homoseksueel te worden omdat ze geen binding met hun vader ervoeren al hadden ze soms genegenheid van hem gekregen. Maar ongeveer twee keer zoveel (51 van de honderd) onder de hetero’s had zulke genegenheid ervaren. Duidelijk is dus dat zelfs al heeft een zoon geen binding met zijn vader, de uiting van genegenheid door een vader een positieve uitwerking heeft voor een heteroseksuele uitkomst.

Gebaseerd dus op de tabel, concluderen we dat de volgende factoren (zelfs al heeft de zoon geen binding met de vader) een heteroseksuele uitkomst bevorderen:

1.     Vaders lievelingskind zijn (hoewel het geen verdienste is van een ouder om lievelingetjes te hebben)

2.     Zich geaccepteerd voelen door zijn vader.

3.     Ervoor zorgen dat de zoon zijn vader niet haat (bedenk wel dat 37 % van de heteroseksuele groep zijn vader haatte en toch heteroseksueel werd)

4.     Zorg dat een zoon zijn vader aanvaardt

5.     De vader moet genegenheid tonen voor zijn zoon

6.     De vader moet voor zijn zoon net zoveel respect hebben als voor diens andere broers

7.     De zoon kan beter met zijn vader omgaan dan met zijn moeder

8.     De zoon heeft bewondering voor zijn vader

Al deze relationele aspecten komen op natuurlijke wijze voort uit een binding. Maar als de binding niet tot stand is gekomen, kunnen deze overige secundaire aspecten toch voor een heteroseksuele uitkomst zorgen. Verdrietig genoeg hebben vaders geen idee wat er gebeurt als hun zoons geen mannelijke identiteit ontwikkelen. Ze hadden het zo druk met hun werk (als ze bijvoorbeeld een groot gezin moesten onderhouden), dat ze geen tijd hebben gehad voor die bijzonder kwetsbare zoon. Dan heb je vaders die liever gaan golfen in hun vrije tijd dan dat ze met hun zoon gaan vissen.

We zullen hieronder bespreken waarom het onvermogen zich te identificeren met de mannelijke geaardheid op heel jonge leeftijd, een hoofdoorzaak is van homoseksualiteit.

Nu wil ik het als volgt samenvatten:
Als een vader emotioneel betrokken is bij de ontwikkeling van zijn zoon en zijn zoon heeft op jonge leeftijd een band met hem, dan is de kans dat hij heteroseksueel zal worden bijna 100 %.

Ik zal hieronder uitleggen (Nr. 5) waarom dit sterke verband bestaat. Maar ik wil eerst zeggen dat mijn hart bloedt om die kleine jongens die geen mannelijk voorbeeld in hun leven hebben. En mijn bloed kookt als ik zie hoe deze jongens meedogenloos worden benaderd door de RFSL in een poging om er zo veel mogelijk te winnen voor hun gelederen om die te komen versterken.

Terug naar de Inhoudsopgave

4. DE SCHAAMTE PARADE
Voor alle vaderloze en moederloze kinderen in ons land is 5 juni 2002 een fatale dag geworden. Op die dag stemde het Zweedse parlement over een wet die homo-echtparen toestaat kinderen te adopteren. De wet werd aangenomen op grond van 198 stemmen voor en 38 tegen. Hoe heeft het kunnen gebeuren dat verantwoordelijke en ethische personen een kind opzettelijk een vader of moeder onthouden, terwijl er zoveel heteroseksuele kinderloze echtparen ernaar verlangen een kind te adopteren? Tot op dat moment in onze geschiedenis hebben we grote zorg aan de dag gelegd voor het welzijn van onze kleinsten. Niets laat duidelijker zien tot welk niveau onze politici zijn afgezakt om de homolobby tevreden te stellen.

Wat voor een oordeel hangt deze mannen en vrouwen boven het hoofd?

Zo zag de Schaamte Parade eruit toen het parlement over het voorstel stemde 2001/02:123 (ref.17)

Voorstel 2001/02:123
LU27 Partners, adoptie etc.
Punt 1 (Verwerping van voorstel aangaande adoptie en voogdij)
1. Voorstel
2. Bezwaar (kd)
Stemming:
198 positief over voorstel
38 positief over het bezwaar
71 onthouding
42 afwezig
Parlement kwam met het voorstel.
Verdeling van de stemmen:
Vóór het voorstel: 118 Sociaal Democraten, 9 Gematigden, 34 Linkse Partij, 12 Centrum Partij, 15 Milieu Partij, 9 Volks Partij
Vóór het bezwaar: 1 Gematigde, 37 Christen Democraten
Onthouding: 60 Gematigden, 4 Centrum Partij, 6 Volks Partij
Afwezig: 13 Sociaal Democraten, 11 Gematigden, 9 Linkse Partij, 5 Christen Democrate